Bookbot

Pro Memoria IV

Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa i Małopolski 1803-2019

Meer over het boek

Minęło kilka lat od pierwszego wydania księgi Pro Memoria, a z każdym wznowieniem przypominamy sobie ważne postacie Profesorów związanych z naszą uniwersytetą. W ostatnich dwóch latach, dzięki staraniom Komitetu, udało się odnowić nagrobki Profesorów, takich jak Józef Chojnacki, Adam Stefan Miodoński, Ludwik Teichmann czy Jadwiga Dyakowska. Każdy z nich zasłużył na pamięć w naszej akademickiej wspólnocie. Mamy nadzieję, że pozostaną w sercach członków Uniwersytetu Jagiellońskiego. Powinniśmy pamiętać o zmarłych tak, jak chcielibyśmy, aby pamiętano o nas. W znanym fragmencie poetyckim Cypriana Kamila Norwida podkreśla się, że narody tracąc pamięć, tracą życie. Można to przesłanie zastosować do uniwersytetu, który jest nie tylko wspólnotą żywych, ale także mostem łączącym przeszłość z przyszłością. Uczelnia nie może zamienić uniwersalizmu na unifikację, ponieważ w takim przypadku nawet wielcy naukowcy mogą zniknąć. Tylko jako zbiorowość wolnych ludzi możemy przetrwać trudne czasy i dać świadectwo naszej odwagi. Tego uczą nas życiorysy naszych zmarłych poprzedników.

Een boek kopen

Pro Memoria IV, Jan Wiktor Tkaczyński

Taal
Jaar van publicatie
2020
product-detail.submit-box.info.binding
(Hardcover),
Staat van het boek
Goed
Prijs
€ 3,59

Betaalmethoden

Nog niemand heeft beoordeeld.Tarief

Titel
Pro Memoria IV
Ondertitel
Profesorowie Uniwersytetu Jagiellońskiego spoczywający na cmentarzach Krakowa i Małopolski 1803-2019
Taal
Pools
Jaar van publicatie
2020
Formaat
Hardcover
ISBN10
8323348790
ISBN13
9788323348795
Reeks
Aantekening
Minęło kilka lat od pierwszego wydania księgi Pro Memoria, a z każdym wznowieniem przypominamy sobie ważne postacie Profesorów związanych z naszą uniwersytetą. W ostatnich dwóch latach, dzięki staraniom Komitetu, udało się odnowić nagrobki Profesorów, takich jak Józef Chojnacki, Adam Stefan Miodoński, Ludwik Teichmann czy Jadwiga Dyakowska. Każdy z nich zasłużył na pamięć w naszej akademickiej wspólnocie. Mamy nadzieję, że pozostaną w sercach członków Uniwersytetu Jagiellońskiego. Powinniśmy pamiętać o zmarłych tak, jak chcielibyśmy, aby pamiętano o nas. W znanym fragmencie poetyckim Cypriana Kamila Norwida podkreśla się, że narody tracąc pamięć, tracą życie. Można to przesłanie zastosować do uniwersytetu, który jest nie tylko wspólnotą żywych, ale także mostem łączącym przeszłość z przyszłością. Uczelnia nie może zamienić uniwersalizmu na unifikację, ponieważ w takim przypadku nawet wielcy naukowcy mogą zniknąć. Tylko jako zbiorowość wolnych ludzi możemy przetrwać trudne czasy i dać świadectwo naszej odwagi. Tego uczą nas życiorysy naszych zmarłych poprzedników.