Nadmiar daru

Meer over het boek

Książka stanowi pogłębione studium myśli Jean-Luca Mariona, koncentrując się na kluczowej idei donacji. Autor prowadzi czytelnika przez meandry redukcji i jej zwrotu, ukazując napięcie między skończonością a nieskończonością oraz koniecznością metodycznego odsłaniania fenomenu a jego nadmiarowością. W centrum uwagi znajduje się donacja, która objawia się jako miłość i Objawienie, wymagająca redukcji, ale ją przekraczająca, co czyni z filozofii nie metodę, lecz drogę. Fenomenologia Mariona jawi się jako fenomenologia paradoksów, przekraczająca własne granice i poszerzająca horyzont rozumu w stronę innej logiki - logiki miłości. Szczepan Urbaniak ukazuje myśl Mariona przez pryzmat kategorii „nadmiaru”, traktowanej jako kluczowe pojęcie filozoficzne oraz hermeneutyczna metoda lektury jego dorobku. Nadmiar pełni w tej książce potrójną funkcję: jako hermeneutyczny klucz do dziejów metafizyki, zasada konstytutywna dla fenomenologii donacji i fenomenu przesyconego oraz oś integrującą myślenie miłości i Objawienia. Urbaniak wydobywa specyfikę filozofii Mariona jako nieustanny ruch przekraczania granic - metafizyki, fenomenologii i teologii - w imię „darowania się” fenomenu, który zawsze okazuje się nadmierny.