Salamander - 473: Niet de woorden maar de stem

Meer over het boek

Renate Rubinstein schrijft iedere week een stukje in Vrij Nederland, onder het pseudoniem Tamar. Die stukjes zijn een begrip. Ze gaan over van alles, al is er bij tijden een toespitsing waar te nemen op een bepaald onderwerp, zoals (echt)scheiding (verzameld in Niets te verliezen en toch bang) of vrouwenemancipatie (Hedendaags feminisme). De stukken in Niet de woorden maar de stem gaan voor een groot deel over persoonlijke relaties, zoals de relatie tussen de auteur en haar moeder in het titelverhaal (dat gerust 'verhaal' mag heten en trouwens niet in VN heeft gestaan), en over relaties met andere mensen, met huizen, tuinen en planten. De rest gaat over uitwassen en nabloei van de Provo-beweging (die rond 1970 nog welig tierde). Veel daarvan is nu nog steeds het overwegen waard, vooral als het met zoveel spitsheid en gezond verstand en in zo'n volmaakt natuurlijke stijl geschreven is als bij Renate Rubinstein.Niet de woorden maar de stem is eerder verschenen onder titel Tamarkolommen en andere berichten. Een paar artikelen zijn eruit weggelaten, omdat ze nogal wat kennis veronderstellen van een actualiteit die geen actualiteit meer is.