Bookbot

Kronika - 2: Drżące ciała. Rozmowy z artystami - Wydanie Drugie Rozszerzone

Parameters

  • 384bladzijden
  • 14 uur lezen

Meer over het boek

<i>Drżące ciała. Rozmowy z artystami</i> to zbiór rozmów Artura Żmijewskiego z polskimi artystami nurtu krytycznego, m.in. z Pawłem Althamerem, Katarzyną Górną, Andrzejem Karasiem, Grzegorzem Kowalskim, Katarzyną Kozyrą, Zbigniewem Liberą, Jackiem Markiewiczem, Joanną Rajkowską. Rozmowy, przeprowadzone w latach 1993-2004, ukazują radykalne postawy artystyczne analizowane przez pryzmat życia codziennego i polityczno-społecznych transformacji. Stanowią istotny dokument dotyczący przemian w sztuce i obyczajowości w Polsce od lat 90. do dzisiaj. Żmijewski nie jest neutralnym rozmówcą – docieka i domaga się wyjaśnień, jak śledczy. Szuka materiału wybuchowego, dzięki któremu sztuka krytyczna jako jedyna część polskiej kultury w wolnej Polsce potrafiła stanąć do otwartej konfrontacji ze społecznymi wyobrażeniami nas samych. Książka Żmijewskiego jest godnym pożegnaniem ze sztuką krytyczną i próbą sformułowania nowego programu działań artystycznych.

Een boek kopen

Kronika - 2: Drżące ciała. Rozmowy z artystami - Wydanie Drugie Rozszerzone, Żmijewski Artur

Taal
Jaar van publicatie
2008
Bindwijze
(Paperback),
Staat van het boek
Goed
Prijs
€ 27,99

Betaalmethoden

Nog niemand heeft beoordeeld.Tarief

Titel
Kronika - 2: Drżące ciała. Rozmowy z artystami - Wydanie Drugie Rozszerzone
Taal
Pools
Jaar van publicatie
2008
Formaat
Paperback
Aantal pagina's
384
ISBN10
8361006370
ISBN13
9788361006374
Reeks
Tags
Aantekening
<i>Drżące ciała. Rozmowy z artystami</i> to zbiór rozmów Artura Żmijewskiego z polskimi artystami nurtu krytycznego, m.in. z Pawłem Althamerem, Katarzyną Górną, Andrzejem Karasiem, Grzegorzem Kowalskim, Katarzyną Kozyrą, Zbigniewem Liberą, Jackiem Markiewiczem, Joanną Rajkowską. Rozmowy, przeprowadzone w latach 1993-2004, ukazują radykalne postawy artystyczne analizowane przez pryzmat życia codziennego i polityczno-społecznych transformacji. Stanowią istotny dokument dotyczący przemian w sztuce i obyczajowości w Polsce od lat 90. do dzisiaj. Żmijewski nie jest neutralnym rozmówcą – docieka i domaga się wyjaśnień, jak śledczy. Szuka materiału wybuchowego, dzięki któremu sztuka krytyczna jako jedyna część polskiej kultury w wolnej Polsce potrafiła stanąć do otwartej konfrontacji ze społecznymi wyobrażeniami nas samych. Książka Żmijewskiego jest godnym pożegnaniem ze sztuką krytyczną i próbą sformułowania nowego programu działań artystycznych.