Sporen onder de stad

Meer over het boek

In 1986 besluit de Rotterdamse gemeenteraad met 39 tegen 5 stemmen tot de aanleg van een spoortunnel langs het tracé van het luchtspoor. Dit is de vijfde keer sinds 1979 dat de raad instemt met de bouw, waarbij de besluitvorming steeds wordt aangepast aan veranderende omstandigheden. Op 28 april 1987 slaat minister Smit-Kroes de eerste damwand, maar discussies over een spoorbrug in plaats van een tunnel blijven aanhouden, met bewoners die zich actief mengen in de strijd. De aanleg wordt door sommigen vergeleken met het tweede bombardement op Rotterdam, maar de operatie van Nederlandse Spoorwegen en Rijkswaterstaat verloopt soepel. De Rotterdammers accepteren de overlast en omarmen de tunnel nog voor de voltooiing; tienduizenden bezoeken de open dag. De omslag in houding roept vragen op, evenals de geschiedenis van het spoortrack dat door de stad loopt. Opmerkelijk is dat meer dan honderd jaar eerder al discussies over een spoortunnel plaatsvonden. Inmiddels rijden de treinen ondergronds door een tunnel van 2796 meter, met vier kokers en een maximale helling van 2,5%. Het boek behandelt de geschiedenis, besluitvorming, civieltechnische prestaties, de betrokkenheid van de Rotterdammers, alternatieven, archeologische vondsten, en kritische noten over dit omvangrijke project.