Buiten de kampen

Meer over het boek

Het bijhouden van een dagboek was in de Japanse internerings- en krijgsgevangenkampen verboden, met zware straffen bij ontdekking. Desondanks namen velen dit risico. Hun aantekeningen zijn verzameld door het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie en bieden inzicht in de lotgevallen van Nederlanders tijdens de Japanse bezetting van het voormalig Nederlands-Indië. Ongeveer de helft van de Nederlanders belandde in internerings- en krijgsgevangenkampen, terwijl schattingen van degenen die buiten de kampen bleven variëren van 120.000 tot 200.000. Over hun ervaringen is weinig bekend. Fragmenten uit de dagboeken van drie niet-geïnterneerde Indische Nederlanders, twee in Batavia en één in Semarang, vormen de basis van dit belangrijke werk. Het leven buiten de kampen was zwaar; de niet-geïnterneerden werden geïsoleerd van de buitenwereld en verloren vaak hun baan. Nederlandse kranten verschenen niet meer, radio's werden verzegeld en scholen gesloten. Registraties en huiszoekingen zorgden voor angst en onzekerheid. Er was voortdurend de dreiging van arrestatie door de Indonesische politie of de gevreesde Kempeitai, die elk incident als een anti-Japanse samenzwering beschouwde. Eerdere delen in de serie hebben al aandacht besteed aan het vrouwenkamp Ambarawa 6 en krijgsgevangenen aan de Birma-Siam spoorlijn.