Nelleke Noordervliet Boeken

Een dochter vertrekt met de as van haar moeder naar Frankrijk, om die volgens haar laatste wens uit te strooien op een plek die de dochter niet kent.

De vierenveertigjarige Augusta de Wit besluit op een augustusochtend in 1989 haar geschiedenis onder ogen te zien. Zij gaat op zoek naar de naam en verblijfplaats van haar vader, een Duitse soldaat over wie zij bitter weinig weet. Op reis naar Weimar wordt zij vergezeld door twee jonge mensen die ieder hun eigen motief hebben om met Augusta mee te gaan. Als ze eenmaal begonnen is met de cartografie van haar bestaan, moet iedere verborgen plaats worden bezocht. Dat brengt haar in het gezelschap van haar ex-minnaar naar Kreta, waar het pijnlijkste deel van het zelfonderzoek ligt. In De naam van de vader stelt Nelleke Noordervliet vragen naar schuld en verantwoordelijkheid en onderzoekt zij de verhouding tussen individu en samenleving.

Sommige families zijn een sterk slag mensen. Nelleke Noordervliet heeft haar overgrootmoeder gekend. Engelbertha Teljeur-Wiggelaar was van 1856. Ze overleed op 97-jarige leeftijd, bij de pinken en vinnig. Toch waren de omstandigheden niet optimaal. Het was armoe troef, zeker als je een groot gezin had. Maar hoe arm ze ook was, margarine heeft ze nooit op haar brood willen doen. Altijd roomboter. Nelleke Noordervliet schetst het leven van haar overgrootmoeder. Sommige dingen wist ze: Engelbertha's oudste dochter werd verwekt door een heer van stand. En Abraham Teljeur, jonge zilversmid, ontfermde zich over de ongehuwde moeder. Andere dingen zocht ze op in archieven en bibliotheken. Naar veel moest ze raden. Wat veranderde er in dat lange leven? In Nederland. Voor vrouwen. Voor arbeiders. Wat betekende dat voor Engelbertha's dochters en kleindochters? Hoe worden familieverhalen overgeleverd? En familietrekken? In een mengeling van memoire, geschiedschrijving, fictie en essay komt het portret van 'ouwe oma' Teljeur en haar nageslacht tot leven en trekt Noordervliet de lijnen naar de tijdgenoten en naar de lateren.

Essay over de houding van Nederlanders ten aanzien van het verleden van hun vaderland.

Wij kunnen dit draait om Helen en Leo. Helen heeft de boekhandel van haar vader voortgezet en vecht tegen faillissement. Leo is een succesvol ondernemer die een sabbatical neemt om oude trauma’s te verwerken en een nieuw doel in z?n leven te vinden. Een nieuwe liefde rond je veertigste? Het is gedoe. Het is riskant. Allebei voorzien van een verleden, behept met gewoonten, gehard door teleurstellingen, en dan opnieuw beginnen alsof het niets is? Helen en Leo spreken af blanco te beginnen. Het verleden bestaat niet. Alleen het heden telt. Maar het verleden laat zich niet wegmoffelen. Zowel de liefde als de misverstanden bloeien op. Liefde – kunnen ze het?

Dutch

Belle van Zuylen debuteerde in 1763 met De edelman, een aanval op haar eigen milieu, de adel. Tweehonderdvijftig jaar later benadert Nelleke Noordervliet haar als een tijdgenoot.

Een lerares geschiedenis wordt door een Marokkaanse leerling met een mes gestoken; deze daad doet haar wereldbeeld wankelen.

Mevrouw Gigengack is een (stevig) brok Hollandse ondernemingslust met een scherpe tong en een vrijmoedige blik. Haar avontuurlijke geest stuurt haar naar alle uithoeken van Europa en van de wereld. Waarom houden Argentijnen niet van haring? Gebruikte Jezus doping? Hoe slim is Ronnie Brunswijk? Waar laat de Japanse bedelaar zijn bed? Dat zijn vragen die Gigengacks reizen oproept maar niet beantwoordt. Blijft in 'Mevrouw Gigengack' de heldin dicht bij huis en exploreert ze daar eigenheimse eigenaardigheden, deel 2 brengt haar buitengaats om in de spiegel van de ander zichzelf te leren kennen.