Diego Hurtado de Mendoza y Pacheco was een Spaanse dichter en diplomaat die diende als Spaans ambassadeur in Italië. Zijn literaire werk wordt gekenmerkt door diepgang en een invloedrijke stijl die de Spaanse literatuur vormde. Hij staat bekend om zijn vermogen om de essentie van de Spaanse samenleving van zijn tijd vast te leggen via zijn gedichten en diplomatieke geschriften. Sinds de 17e eeuw zijn er theorieën die suggereren dat hij de auteur zou kunnen zijn van Lazarillo de Tormes, wat wijst op zijn potentiële impact op vroege Spaanse romans.
Beautifully made tile patterns are one of the most striking expressions of Portuguese culture and dazzling tableaux are ubiquitous in Portugal's old cities. This book contains a wonderful collection of designs originating from the 17th and 18th century.
De oudste versie van Lazarillo van Tormes die bewaard is gebleven dateert van 1554, het jaar waarin maar liefst drie uitgaven van het boek verschenen. Over de auteur bestaat grote onzekerheid, omdat het werk meestal anoniem is uitgegeven. Het boek vertelt realistisch en humoristisch het levensverhaal van de jonge Lázaro, die achtereenvolgens in dienst treedt van een blinde bedelaar, een gierige priester, een edelknaap en nog enkele andere meesters. Lazarillo is een echte pícaro, een schelm uit de zelfkant van de samenleving (maar met een goed hart), die ironisch, soms zelfs cynisch, vertelt van zijn droevige lot, waarbij niet zelden de clerus het moet ontgelden. Het werkje werd dan ook in 1559 op de index geplaatst en in 1579 opnieuw, maar nu 'gezuiverd', uitgegeven. Lazarillo van Tormes was tijdenlang net zo beroemd als de Spaanse klassiekers Don Quichot en La Celestina. Bredero ontleende aan het boek de twee hoofdfiguren van zijn Spaansche Brabander: Joncker Jerolimo Rodrigo en zijn knecht Robbeknol.