Lieneke Dijkzeul Boeken

Rahmane groeit op in een klein dorp in Afrika. Zijn familie is arm en Rahmane helpt zijn vader op het land. Alleen op zondag is er tijd om te voetballen met zijn vrienden. Ze hebben geen echte bal en bij gebrek aan schoenen voetballen ze op hun blote voeten, maar hun plezier in het spel is er niet minder om. Als er op een dag een scout langskomt en Rahmane selecteert om in de stad een opleiding tot professioneel voetballer te volgen, heeft Rahmane het gevoel alsof zijn droom uitkomt – hij krijgt de kans om aan een leven in armoede te ontsnappen en zijn familie een betere toekomst te bieden.

Aan het einde van een zinderend hete zomerdag wordt een aanslag gepleegd op het leven van een jonge vrouw die zij ternauwernood overleeft. Een paar dagen later wordt in een kelderbox het verminkte lichaam van een tweede vrouw gevonden. De slachtoffers lijken willekeurig gekozen, maar ze hebben één ding gemeen: hun rode haar. Is dit het begin van een reeks moorden?Zo zet Lieneke Dijkzeul de toon in De geur van regen – met de aloude bekende inspecteur Paul Vegter in de hoofdrol. Voor hem is deze zaak gecompliceerder dan anders, omdat hij er persoonlijker bij betrokken is dan hem lief is. Het eerste slachtoffer betreft namelijk zijn eigen medewerkster Renée. Als ze ontslagen wordt uit het ziekenhuis en niet naar haar eigen huis wil terugkeren, biedt hij haar onderdak.

Tijdens een schoolreünie wordt Eric Janson, docent Engels, vermoord. Er zijn geen getuigen en er schijnt geen motief te zijn. Inspecteur Paul Vegter, die een eenzaam bestaan leidt sinds het overlijden van zijn vrouw, staat voor een onoplosbare zaak. Oud-leerling David Bomer lijkt meer van de toedracht te weten dan hij wil vertellen. En waarom begint hij zo overhaast een relatie met Eva Stotijn, ook een oud-leerling en alleenstaande moeder met een dochtertje van vier?

In een park wordt het levenloze lichaam van een klein meisje aangetroffen. Een buurman van het meisje wordt in zijn flat ernstig mishandeld door een jeugdbende. Wat beweegt die bende een kansloze jongen voor wie ze alleen maar minachting koesteren op te nemen in hun groep en te laten deelnemen aan criminele activiteiten? Inspecteur Paul Vegter is belast met het onderzoek naar de moord. Een maalstroom van gebeurtenissen sleurt de lezer mee in de maalstroom naar een verbijsterende ontknoping.

Een niet bij name genoemde dochter bezoekt voor de laatste maal het huis van haar moeder. Om afscheid te nemen, maar ook in de hoop in het reine te komen met het verleden en met zichzelf. Het lijkt een hopeloze missie; bitterheid en verdriet overheersen. Het beeld kantelt wanneer ze haar moeders schoenen vindt, vele jaren zorgvuldig bewaard. Zwartfluwelen, hooggehakte avondschoenen, symbool van een gedroomd leven. Belangrijker nog is de vondst van het verloren gewaande `jaarboek dat zijzelf als heel jong meisje bijhield. Waar de volwassen dochter alleen kan omzien in wrok, blijkt het kind mild en zonder oordeel te zijn geweest. Dat geeft haar niet alleen een zuiverder blik op haar jeugd, maar ook op het verstoorde leven van haar moeder. In glashelder en messcherp proza beschrijft Lieneke Dijkzeul in deze, deels autobiografische, roman het leven van een kind in de jaren vijftig. Een kind dat er niet had mogen zijn, maar desondanks vastberaden is te bewijzen dat het bestaansrecht heeft.

Tijdens hun vakantie op Bonaire beleven Emma en haar broertje Andreas een spannend avontuur, warin een roze teddybeer een belangrijke rol speelt. Vanaf ca. 11 jaar.

Inspecteur Vegter doet onderzoek naar de moord op een zakenman wiens lijk vlak voor Kerstmis in de sneeuw is gevonden.

Dutch

Eva zoekt vaak haar toevlucht bij Daan, want bij haar thuis, op het 'Kasteel', is het niet erg gezellig. Haar vader is altijd op reis en haar moeder gaat veel uit en bekommert zich niet zo om haar dochter. Daan woont met zijn moeder op een flat. En hoewel zij overdag in een bloemenzaak werkt en 's avonds Engels studeert maakt de moeder van Daan het thuis altijd gezellig. Eva en Daan gaan op speurderspad als de opa van Daan vertelt dat in zijn rusthuis 'Zonnegloren' kleine diefstallen worden gepleegd. Er is geen enkele aanwijzing wie dat gedaan kan hebben, maar Daan en Eva denken daar anders over.