Wytske Versteeg Volgorde van de boeken (chronologisch)

Mari, Ahmad und Tarik wissen nicht weiter. Alle drei sind auf der Suche nach Trost und Errettung und finden sie nicht. Ahmad ist vor dem Krieg in seiner Heimat geflohen, stieß in den Niederlanden jedoch auf neue Hindernisse. Mari wollte ihn beschützen und lieben, aber es gelang ihr nicht. Und der ehemalige Soldat Tarik hat sich in ein abgelegenes Grenzgebiet zurückgezogen, doch sein Gewissen nagt an ihm. Dort trifft er nun auf Mari, die mittlerweile ihr Zuhause hinter sich gelassen hat, nachdem ihr idealistisches Projekt katastrophal gescheitert ist. Die drei Leben sind auf fatale Weise miteinander verflochten, die Geschichte droht sich zu wiederholen – und dennoch gibt es Hoffnung. Wytske Versteeg verfügt über eine besondere Menschenkenntnis, große Empathie und Scharfsinn. So schafft sie es, in äußerst prägnanten Bildern und Dialogen die Konflikte unserer Zeit in einen reichen, vieldeutigen Roman zu verwandeln. Ein lange nachhallendes Leseerlebnis.

Ceniony chirurg plastyczny Tomas Augustus jest jedną z niewielu osób, którym udaje się przeżyć, kiedy jego kraj paraliżuje zakaźna śmiertelna choroba. Ukryty we własnym domu, Tomas wraca wspomnieniami do życia sprzed pandemii. Z jego opowieści wyłania się historia życia zimnego i cynicznego człowieka, który nie przejmuje się niczym: ani groźnym wypadkiem z dzieciństwa, ani antypatią rówieśników czy nawet śmiercią matki. Pogardza ludźmi, a swojej żony nienawidzi. Pewnego dnia, ku własnemu zaskoczeniu, dopada go granicząca z obsesją fascynacja dużo młodszą Marią. Czy to szansa, by odejść od kłamstwa, w jakim żyje? Czy będzie na to czas? Kwarantanna to umieszczona w niedalekiej przyszłości dystopia i jednocześnie głęboko poruszająca powieść psychologiczna. I choć powstała pięć lat przed wybuchem pandemii Covid-19, to współcześnie jej wymowa jest jeszcze bardziej aktualna.

Dječak Boy jedinac je u obitelji posvojitelja. Budući da je drugačiji, zlostavljaju ga u školi, no on ne govori o onome što proživljava. Nakon školskoga izleta dolazi do tragedije. Boyeva pomajka, iako shrvana tugom, odlučna je krenuti u potragu za istinom. Policija smatra da je dječak dignuo ruku na sebe, ali njegova majka u to ne vjeruje. Ustrajna u namjeri da pronađe pravi odgovor, ona slijedi trag učiteljice Hanne koja je toga kobnog dana bila s Boyevim razredom na izletu. Hannah je u međuvremenu započela novi život u zabačenome selu na istoku Europe i dočekuje Boyevu majku ne sluteći ništa. Kako među dvjema ženama raste povjerenje, tako i Hannah postupno počinje pripovijedati o Boyu. No njegova majka na umu ima samo jedno: osvetu. Ukratko, "Boy" je snažna knjiga o učincima duševne boli kao posljedice suspregnute, pa i otvorene agresije. Sumnje o porijeklu, nevinosti i izdaji, ljubavi i osobnome interesu u ovoj su izuzetnoj priči iskazane na posve originalan način.

Politicologe Wytske Versteeg schrijft in Dit is geen dakloze niet alleen over daklozen, maar ook over onszelf. Door te beschrijven hoe wij daklozen benaderen, behandelen en vooral negeren, houdt Versteeg ons een spiegel voor. Op straat lopen de meesten van ons immers het liefst aan een dakloze voorbij en doen we alsof hij of zij onzichtbaar is. Je ziet een bedelende man, en plotseling voel je je gegeneerd over de tas met nieuwe kleren die je in je hand draagt en word je in verwarring gebracht. Er bestaan een hoop stereotypen gedachten over daklozen: ‘Ze zorgen alleen maar voor overlast!’ en ‘Ze hebben het aan zichzelf te danken!’ zijn hier slechts twee voorbeelden van. Versteeg onderzoekt in Dit is geen dakloze de gedachten die dakloosheid onzichtbaar maken nader. Juist het wegkijken van voorbijgangers is een van de meest frustrerende dingen voor een dakloze. Hij wordt sociaal uitgesloten – niet één keer, maar talloze keren.