Maria Dermoût Boeken

De titel is ontleend aan een uitspraak van Ts'ên Shên: 'Wanneer de "tienduizend dingen" gezien zijn in hun eenheid, keren wij terug tot het begin en blijven waar wij altijd geweest zijn.' Uit zo'n uitspraak herkent men onmiddellijk de wereld van een oosterse aandacht voor alle details van de natuur en van het leven en tegelijk van een 'onverschillige' gelatenheid jegens de tijd. Die wereld vormt ook het thema van dit boek, dat zijn eenheid allereerst dááraan ontleent, evenals zijn waarde, die subtiel en lyrisch is. Het werd vertaald in dertien talen.Maria Dermoût (1888-1962) heeft bijna haar hele leven 'hier en daar en overal' in Nederlands-Indië, maar vooral op de Molukken gewoond. De verteltraditie van de inlanders vormt de basis van haar werk, dat ze nochtans pas aan het eind van haar leven, in Nederland, heeft geschreven.

Bundel verhalen en gedichten

Schrijversprentenboek nummer 30, in Indië geweest, bevat drie essays en tientallen foto's over het leven en werk van drie 'Nederlands-Indische' schrijvers: Maria Dermoût, Beb Vuyk en H.J. Friedericy. Deze auteurs woonden in de laatste periode van het Nederlands koloniaal bewind en publiceerden hun verhalen voornamelijk in de jaren veertig en vijftig, tijdens de onafhankelijkheid van Indonesië. Alleen Vuyk voelde een directe verbinding met het nieuwe Indonesië; de anderen observeerden vanuit Nederland met een zekere afstand. De verschillende achtergronden en stijlen van de drie schrijvers schetsen een veelzijdig beeld van Indië. Dermoût woonde op Ambon als vrouw van een rechter, terwijl Vuyk, als Indo-Europees, op het primitieve Boeroe leefde met haar Indo-Europese man. Friedericy was bestuursambtenaar op Celebes (Sulawesi) en verbleef ook op Java. De verhalende stijlen van Vuyk en Friedericy zijn onderhoudend, nuchter en zakelijk, terwijl Dermoût's stijl invoelend en lyrisch is. Alle drie zijn ze beïnvloed door de orale traditie. Deze diverse aspecten van hun werk worden belicht in het boek, zowel in tekst als beeld.