Peter von Mundenheim vermijdt het om over zichzelf te praten, maar zijn uitgever ziet zijn werk als een weergave van een melancholische stroom met luchten die te uitgestrekt en wateren die te ver weg zijn om mensen te laten opvallen. Zijn romans duiken vaak in thema's van overleven tegen precaire historische achtergronden, waar personages worstelen met desoriëntatie en de wens om te ontsnappen. Ondanks hun grimmige aard zijn zijn geschriften meeslepend en trekken ze lezers aan met een gevoel van urgentie. Zijn recentere werken dompelen zich onder in de hedendaagse realiteit en bieden een aangrijpende verkenning van zwarte humor.
Unbekannte Wesen, die wie Menschen aussehen, leben unter uns und beobachten die Menschen. Nur Auserwählte können sie sehen und beginnen, ihre Beobachtungen zu teilen. Fragen über die Identität der „Besucher“ und die Konsequenzen ihres Wissens stellen sich, während die Panik wächst.