Margriet de Moor Boeken

Margriet de Moor maakte bij her entree in de republiek der letteren in 1988 grote indruk met haar verhalenbundel Op de rug gezien. Vrijwel elke recensent viel het op dat haar stilistische gaven niet anders dan volwassen genoemd konden worden, en ook de technische beheersing van het ambacht werd omstandig geprezen. De zeven verhalen gaan over mensen die proberen toegang te krijgen tot een wereld die zich slechts tegenstribbelend kenbaar wil maken. Op de rug gezien is een klassiek debuut, en verdient het om in de oorspronkelijke vorm heruitgegeven te worden.

Bundeling van de eerste drie verhalenbundels van de Nederlandse schrijfster (1941- ).

A woman and her husband - love. Another woman - a second, secret love. Love of a son for his mother, love between brother and sister. Infatuation as a distraction to a man on his deathbed. In her new novel Margriet de Moor shows the love in her incalculable figures: of sincere affection to all-consuming passion. With a sensitivity ongeèevenaarde she outlines schitterends that love can cause, while its destructive power, the violence and bloodlust that heartbreak can generate in a human. How well her characters really do mean it, they are without exception subject to the power of love, which is many times larger than their own. "Mâelodie d'amour 'is a subtle, playful novel, the tone is kept consistently lighthearted despite the often violent events.

Tussen een aan huis en erf gebonden vrouw en een rondtrekkende zigeuner ontstaat een liefdesverhouding.

Tips en voorbeelden voor het schrijven van literair proza, mede aan de hand van interviews met Hella Haasse, A.F.Th. van der Heijden, Tom Lanoye, Margriet de Moor, Thomas Rosenboom en K. Schippers.

Zaterdag 31 januari 1953. Lidy reist van Amsterdam naar Zierikzee in het rustige besef dat Armanda op haar tweejarig kind zal passen en de avond zal doorbrengen met haar man. Ze belandt in de stormvloed die Zuidwest Nederland van de kaart veegt. In een samenloop van ongehoord kwade meteorologische omstandigheden zal de drieëntwintigjarige Lidy nog maar één weekend leven, versneld, op volle kracht, temidden van mensen met wie zij voor de rest van dat leven meer verbonden is dan met haar geliefden thuis. Armanda, intussen, zet haar dagen tot op hoge leeftijd voort. Het lot, door haarzelf gemanipuleerd, wijst haar het niet geleefde leven van haar zuster toe. De verdronkene vertelt met veel aandacht voor de exacte, maar noodlottige feiten over een van de grootste natuurrampen die Nederland ooit trof. De roman is tegelijk een duister en sereen spel van twee levenskronieken die, ruimte en tijd volledig negerend, tot de laatste seconde tragisch verbonden zijn.

Margriet de Moor heeft haar roman opgebouwd rond de Kreutzersonate van de Tjechische componist Leos Janáĉek, die zijn strijkkwartet baseerde op de gelijknamige novelle van Leo Tolstoi. In dat verhaal spelen een man en een vrouw de sonate die Ludwig van Beethoven componeerde voor de Franse violist en componist Rudolphe Kreutzer. Beiden worden al spelend verliefd op elkaar, wat de echtgenoot zozeer vergiftigd met jaloezie dat hij zijn vrouw vermoordt. Dat is in grote lijnen ook het verhaal dat De Moor vertelt. Hoofdpersoon is Marius van Vlooten, een blinde muziekcriticus die sinds een fatale jeugdliefde nooit meer verliefd is geweest. Per vliegtuig onderweg naar een masterclass in Bordeaux ontmoet hij de jonge musicoloog – de verteller van het verhaal – die hem voorstelt aan de violiste Suzanna Flier. Wanneer de criticus haar vervolgens de eerste vioolpartij hoort spelen uit Janáĉeks Kreutzersonate raakt hij in vervoering en wordt verliefd op haar. De violiste beantwoordt zijn liefde, ze trouwen en zijn lange tijd gelukkig met elkaar. Dat verandert wanneer Van Vlooten zich inbeeldt dat Suzanne een verhouding heeft met de altviolist van het kwartet. De criticus wordt zo jaloers dat hij een poging onderneemt om haar te vermoorden.

Zaterdag 31 januari 1953: het historische begin van een wonderlijk verhaal, de vooravond van de Watersnoodramp. Lidy neemt een kleine verplichting over van haar zus Armanda en reist daarvoor naar Zierikzee. In een verbluffende samenloop van uitzonderlijke meteorologische omstandigheden zal Armanda het leven van Lidy overnemen. Zo ontvouwen zich twee verhalen: een dat zich afspeelt in 36 uur, een ander dat 75 jaar beslaat - volkomen tweestemmig, in volmaakte harmonie.

Het is maandagochtend. Een oogarts vindt de vrouw met wie hij een buitenechtelijke affaire beleefde liggend op de grond, in een rooddoorweekt, kanten hemd. Ze is door messteken om het leven gebracht. Drie jaar eerder. Een man ontdekt dat zijn vrouw zonder een woord het huis heeft verlaten. Ze blijft jaren weg. Bij terugkomst weigert ze ook maar iets over haar avonturen te vertellen. Een bus-, trein-, boot- en vliegreis. Een vrouw gaat terug naar de plekken die haar leven kleurden. Het is vrijdagochtend. Een autistische jongen verheugt zich op een begrafenis. De overledene zette hem op het spoor van wat zijn leven zou beheersen: de sterren. Eerst grijs dan wit dan blauw is een meeslepend vierluik, dat zijn geheimen pas geleidelijk prijsgeeft. Een klassieke roman over de onkenbaarheid van de ander en de grillen van het lot.

De virtuoos is een uitzonderlijk liefdesverhaal dat zich afspeelt in en rondom de koetsen, kerken en afgelegen havens van het achttiende-eeuwse Napels. De Napolitaanse hertogin Carlotta zit in een met kaarsen verlichte loge om zich daar een seizoen lang te laten betoveren door de zingende stem van de mannelijke sopraan Gasparo. Zijn deugd schuilt niet in zijn karakter maar in de kunst, zijn virtuositeit. Het verhaal speelt in een omgeving en periode waarin nagedacht en gediscussieerd wordt over de nieuwe tijd en het moderne denken. Maar niets is sterker dan de muziek – of het zou de liefde moeten zijn.