Isaak Ėmmanuilovič Babelʹ Volgorde van de boeken (chronologisch)

In seinem „Tagebuch 1920“ hält Isaak Babel die Schreckenstaten der Roten Armee im Russisch-Polnischen Krieg Tag für Tag fest. Nichts wird vertuscht, nichts beschönigt. Das „Tagebuch“ wurde jahrelang von einer Freundin Babels in Kiev versteckt, die es später Babels Ehefrau übergab. Erst im Zuge der Perestroika konnte es erstmals vollständig publiziert werden.

Isaak Babel is met Tsjechov de belangrijkste Russische schrijver van korte verhalen. Hij verwierf zich wereldfaam met Rode Ruiterij , dat de weerslag van zijn oorlogservaringen bevat. Niet minder vermaard zijn de prachtige Verhalen uit Odessa , die hij in de jaren 1923/24 schreef. De thematiek behelst het joodse bandietendom uit de wijk in Odessa waar Babel geboren is en waar hij, om stof op te doen, een tijd bij een tipgever woonde tot deze vermoord werd. De beide vertellers spreken soms ironisch, maar meestal met bewondering over de figuur van de legendarische gangster Benja Krik, bijgenaamd ‘De Koning’. Het tweede deel van deze bundel wordt gevormd door Babels latere, na 1923 geschreven verhalen, die gewoonlijk als zijn ‘autobiografische verhalen’ worden aangeduid. Ze zijn wat beschouwender van aard, maar ook hier ontkomt de lezer niet aan de indruk dat het brute geweld en de zinloze wreedheid van de mensen Babel hebben gebiologeerd als een geheim dat moest worden ontraadseld. Daartoe moest het eerst worden uitgebeeld, en dat heeft Babel op onnavolgbare wijze gedaan.

De verhalen uit de Rode ruiterij zijn de aantekeningen en observaties van een joodse intellectueel temidden van zijn antipoden, de rode kozakken en geven de spanningen en botsingen weer tussen een wereld van oude tradities en geestelijke verfijning en de wereld van primitief geweld.