Héléne Nolthenius Volgorde van de boeken (chronologisch)

Ein Kriminalroman aus dem Mittelalter: Lapo Mosca, ein cleverer Bettelmönch und ehemaliger Spielmann, jagt Verbrecher, während er das Rätsel um die tote junge Frau im Arno im Jahr 1358 löst. Erschienen 1994 bei Arche.

On a spring morning in 1358, the body of a young woman floats in the Arno. Is the victim, murdered in a clumsy manner, the beautiful Nenetta from the finest brothel in Florence? The man who discovers the body takes it upon himself to solve the case. He is the clever beggar monk Lapo Mosca, traveling from his monastery in Fiesole to Siena. During his journey through Tuscany, he repeatedly encounters people who had connections to the deceased.

Twee historische detectiveromans, waarin een veertiende-eeuwse Italiaanse minderbroeder de hoofdrol speelt.

"Een ladder op de aarde" speelt in de veertiende eeuw, de eeuw van Dante. Italië bevindt zich op de grens van de middeleeuwen en de renaissance. Tegen de achtergrond plaatst de schrijfster de hoofdfiguren van haar roman: de harde, intelligente staatsman Can della Scala, heer van Verona, exponent van de renassancistische wereldbeschouwing, naast Beatrice da Polenta, een mooie, spirituele vrouw, geïnteresseerd in kunst en wetenschap, maar wier geest nog in de middeleeuwen wortelt. Twee mensen die elkaar om hun tegenstrijdige mentaliteit aantrekken, maar ook aantasten en op den duur te gronde richten. Als kenner van de Italiaalnse geschiedenis roept Helen Nolthenius (Duecento, Renaissance in mei, Een man uit het dal van Spoleto) op weergaloze wijze beelden op van pestepidemieën, strenge winters waartegen de mens even weerloos is als tegen onverhoedse overstromingen, wolvenplagen, belegeringen en uitbarstingen van godsdienstwaanzin.

Twee historische detectiveromans, waarin een veertiende-eeuwse Italiaanse minderbroeder de hoofdrol speelt.

Hélène Nolthenius is door haar musicologische studie ertoe gekomen zich in de late Italiaanse middeleeuwen te verdiepen. Daarbij is haar belangstelling gaandeweg ver buiten de oevers van de zuivere musicologie getreden en heeft zij het gehele panorama niet alleen, maar ook de details van het leven en de levenscultuur dier eeuwen in haar onderzoek betrokken. Haar benadering van de geschiedenis blijft bij uitstek muzikaal. Zij zoekt en vindt de grote vormen van het historisch gebeuren, speurt naar de leidende thema's en heeft een geoefend oor voor dissonanten of verborgen harmonieën welke feiten en personenél verbinden en scheiden. Deze muzikale zin weerspiegelt zich in de opbouw van haar werk en in het geestige en klinkende proza dat Hélène Nolthenius schrijft en dat lezers heeft aangetrokken ver buiten de kring van direct geïnteresseerden in de Italiaanse cultuurhistorie.In dit boek wordt de 14e eeuw behandeld vanuit het perspectief van de stad waar de renaissance haar lente beleefd heeft; deze periode ontvangt haar structuur in het leven van de Florentijnse musicus Franceso Landini, de grootste componist van zijn tijd, tevens de eerste 'individuele' musicus van Europa. Het beeld rijst op van de woelige Arnostad, waarin Guelfen en Ghibellijnen elkaar belagen en het stadsproletariaat een paar verschrikkelijke maanden lang het bloedige heft van de bijl in handen houdt; waarin de pest rondgaat en Boccaccio het achterdecor levert voor de scherp-geëtste verhalen van de Decamerone; waarin schilders en bouwmeesters nieuwe vormen zoeken en een musicus de stem van zijn tijd wordt; de stad waarin zich tenslotte de kritieke wending voltrekt van kerkelijke gebondenheid naar een leven dat om zichzelfswil geleerd en genoten wordt. De eeuw levert een rijke oogst van berekenende handelslieden die hun medemensen het vel over de oren halen, van opgewekte rabauwen die elkaar voor een stuiver om zeep helpen – de tijdgenoten hadden hun geluk en hun beschermengelen nodig om zonder rampspoed hun einde te halen! Maar diezelfde wilde levenshonger heeft het aanzijn geschonken aan de meest verfijnde productie sinds Hellas' dagen, een jonge weelde die nog heden musea vult, harten verheugt en voorgoed het lentelijk karakter van Florence bepaalt.

Een archeologe wordt in haar studieuze isolement geconfronteerd met de vraag of een mens wel het recht heeft zich zo van medemensen af te zonderen.

Op de grens van Middeleeuwen en Renaissance in Verona spelend verhaal, waarin een man en een vrouw elkaar door hun tegenstrijdige mentaliteit eerst aantrekken, maar op den duur te gronde richten.