Yukiko Motoya Volgorde van de boeken

Powoli wychodzę od codziennych sytuacji, korzystając z czułej anteny, by poszukiwać powodów, dla których niektóre rzeczy wydają się dziwne czy wprawiające w zakłopotanie. To inspiracja Yukiko Motoyi, młodej japońskiej pisarki, dramatopisarki i reżyserki. Przedstawiamy wyjątkową antologię jej tekstów, które są jak egzotyczne kwiaty: różnorodne, zaskakujące i kapryśne, prowadzące do dziwnych miejsc. Dzieła Motoyi to eksperymentalna proza, zarówno pod względem treści, jak i formy, a jednocześnie niezwykle porywająca. Jakie lęki, konflikty i oczekiwania kryją się między słowami? Jakie skojarzenia potrafi zbudować ludzki mózg na podstawie jednego, z pozoru prostego, obrazu? To pytania, które pojawiają się podczas lektury. Antologia ukazuje nowatorską twórczość Motoyi jako ważne zjawisko we współczesnej literaturze japońskiej i światowej. Urodzona w 1979 roku w prefekturze Ishikawa, Motoya przeniosła się do Tokio, gdzie zaczęła studia teatralne. Jest założycielką zespołu teatralnego Gekidan Motoya Yukiko, ale zyskała sławę dzięki literaturze, której teksty cechuje niesamowitość i surrealizm, a także groteska. Laureatka wielu nagród, w tym prestiżowej Nagrody Akutagawy w 2016 roku.

A housewife takes up bodybuilding and sees radical changes to her physique - which her workaholic husband fails to notice. A boy waits at a bus stop, mocking businessmen struggling to keep their umbrellas open in a typhoon - until an old man shows him that they hold the secret to flying. A woman working in a clothing boutique waits endlessly on a customer who won't come out of the fitting room - and who may or may not be human. A newlywed notices that her husband's features are beginning to slide around his face - to match her own. In these eleven stories, the individuals who lift the curtains of their orderly homes and workplaces are confronted with the bizarre, the grotesque, the fantastic, the alien - and, through it, find a way to liberation. Winner of the Kenzaburo Oe Prize, Picnic in the Storm is the English-language debut of one of Japan's most fearless young writers.

Le portrait de Linde à 16 ans, puis à 28, 34, 47 et 63 ans. Une série de moments qui évoquent ses apprentissages, ses déceptions et ses joies. Attendant toujours de la vie et des autres ce que personne ne peut lui donner, elle prend conscience à 63 ans que, pour quelqu'un qui a raté sa vie, elle ne s'en sort pas trop mal.