Jonathan Rogers put diep uit de zuidelijke landschappen van zijn jeugd, en doordrenkt zijn verhalen met een gevoel van wildernis en verwondering. Met een doctoraat in zeventiende-eeuwse Engelse literatuur is zijn schrijven zowel geleerd als toegankelijk, en spreekt het zelfs zijn eigen zes kinderen aan. Zijn proza kenmerkt zich door een vlot tempo en rijke, suggestieve taal die lezers onderdompelt in verhalen vol avontuur en humor. Rogers' werken verkennen thema's als moed, vriendschap en zelfontdekking door middel van meeslepende verhalen.
Jonathan Rogers follows the roots of Flannery O'Connor's fervent Catholicism and traces the outlines of a life marked by illness and suffering, but ultimately defined by an irrepressible joy. In her stories, and in her life story, Flannery O'Connor extends a hand in the dark, warning and reassuring us of the terrible speed of mercy.