Homes A.M. Volgorde van de boeken (chronologisch)

A.M. Homes beschrijft in In een land van moeders de gaandeweg beklemmende realatie tussen twee vrouwen: Jody, een kwetsbare maar gedreven filmregisseur, en Claire, een succesvolle therapeute van 43 jaar die - als tiener zwanger geraakt - vele jaren geleden haar kind afstond voor adoptie. Jody is Claires cliënte en aanvankelijk ontstaat er een hechte vriendschap die beiden vrouwen de mogelijkheid biedt aan hun vastgeroeste leven te ontsnappen. Maar als Claire ontdekt dat Jody een adoptiekind is, raakt ze geobsedeerd door de gedachte dat Jody het kind is dat zij zo lang geleden heeft afgestaan. De obsessie neemt steeds gruwelijker vormen aan. Claire bijt zich vast in Jody's leven, verwaarloost haar eigen gelukkige gezin en overschrijdt alle grenzen van haar beroepsethiek. Jody is in de verwrongen relatie steeds afhankelijker van Claire geworden, maar tracht zich desperaat lost te rukken. Hun sessies hebben meer en meer weg van hopeloze ruzies in een stuklopend huwelijk en hun verhouding eindigt tenslotte in een nachtmerrie.

Jack is a teenager who wants nothing more than to be normal - even if being normal means having divorced parents and a rather strange best friend. But when Jack's father takes him out in a rowboat on Lake Watchmayoyo and tells his son that he's gay, nothing will ever be normal again.

De fantasie van een pedofiel, die al 23 jaar in de gevangenis zit, wordt door brieven van een vrouwelijke tegenhanger geprikkeld.

`Ik heb van kindsbeen af één ding over mezelf geweten: ik ben de dochter van de minnares. Mijn moeder was jong en alleenstaand, mijn vader ouder en getrouwd, en hij had kinderen. Toen ik in december 1961 werd geboren, belde een advocaat mijn adoptieouders op en zei: Uw pakje is gearriveerd en er zit een roze strik omheen. Wanneer A.M. Homes in 1992 naar haar ouderlijk huis gaat om met haar familie kerst te vieren, krijgt ze de schrik van haar leven: haar biologische moeder heeft gebeld. A.M. Homes was al voor haar geboorte geadopteerd en nu, na eenendertig jaar stilte, zoekt de vrouw die haar het leven geschonken heeft contact. Na lang aarzelen spreekt A.M. Homes met haar af. In De dochter van de minnares vertelt ze met meedogenloze precisie over haar ontmoeting met haar biologische ouders en de moeizame, bizarre relatie die ontstaat. Langzaamaan past ze de teruggevonden stukjes van haar verleden in elkaar en dat levert een confronterend en soms pijnlijk portret op. Met haar virtuoze talent weet Homes zelfs haar eigen leven te vertalen naar een geestig, markant en diep ontroerend literair meesterwerk