Ramiro de Maeztu (1874-1936) był hiszpańskim dziennikarzem, dyplomatą, politykiem i myślicielem politycznym, znanym z obrony idei Hispanidad, która podkreśla związek Hiszpanii z narodami obu Ameryk. W swojej wpływowej książce ukazuje znaczenie wspólnego dziedzictwa, które otoczone jest wieloma stereotypami. Przedstawia hiszpańską misję dziejową na tle politycznych i ideologicznych przemian zachodniego świata od średniowiecza do XX wieku. Maeztu krytykuje postępowe idee, które prowadzą do zgubnego zerwania z tradycją. Jego praca pozostaje inspirującym głosem w obronie zasad cywilizacji zachodniej, której Hiszpania była kluczowym współtwórcą, zanim popadła w kryzys i wyrzekła się własnego dziedzictwa na rzecz destrukcyjnych ideologii. Wskazuje, że jeśli antytradycjonalistyczne idee byłyby wartościowe, tradycja stałaby się jedynie prehistorią. Maeztu zauważa, że zwolennicy nowych idei muszą milczeć wobec pytań o ich sens, ponieważ nie przynoszą one owoców w postaci filozofii, prawa, dobrobytu, sztuki czy historii. Krytykuje również sztukę dla sztuki, indywidualizm, socjalizm, demokrację i duchowy liberalizm, wskazując na ich negatywne konsekwencje.
