Jenn Bailey schrijft verhalen die de complexiteit van vriendschap, geduld en moed onderzoeken, geïnspireerd door haar persoonlijke ervaringen met het opvoeden van haar eigen zonen. Ze duikt in de genuanceerde reis van het vinden van verbinding, en benadrukt de diepe beloning van het ontdekken van de juiste metgezel. Haar schrijven wordt gekenmerkt door empathie en een diep begrip van de uitdagingen en triomfen waarmee kinderen worden geconfronteerd bij het opbouwen van betekenisvolle relaties.
Henry would like to find a friend at school, but for a boy on the autism spectrum, making friends can be difficult, as his efforts are sometimes misinterpreted, or things just go wrong--but Henry keeps trying, and in the end he finds a friend he can play with.