Samuel Pepys begon zijn dagboek op 1 januari 1660 en hield dit negen jaar lang bij, tot zijn slechte ogen hem dwongen te stoppen. Hij schreef zijn openhartige bekentenissen in een geheimschrift dat pas in de vorige eeuw werd ontcijferd. Heleen ten Holt stelde een boek samen dat de mens, de bon-vivant en de puritein Pepys op een breed en gevarieerd wijze laat zien. In het dagboek komt Pepys naar voren als een vitaal mens, voor wie een leven zonder boeken ook denkbaar was, met smakelijk eten, vrouwen, muziek, theater en gezellige gesprekken. Hij beschrijft alles wat hij meemaakt, van zijn moeilijkheden met de stoelgang tot zijn interacties met koning Karel II, waarbij hij zijn plicht als ambtenaar aan het Navy Office vervult. Ondanks zijn preutse inslag, gevormd door de tijd van Cromwell en de puriteinen, blijft zijn vlees zwak. Pepys' dagboek biedt ook een schitterend stuk maatschappelijke reportage van de zeventiende eeuw, waarin onderwerpen als de topografie van Londen, wetenschappen, kunst, cultuur, financiën, politiek, folklore, de London Fire, de Great Plague, de restauratie van Karel II en de zeeoorlogen met de Republiek aan bod komen.
