Dariusz Żukowski Volgorde van de boeken (chronologisch)

In een leven vol betekenis en successen heeft Michelle Obama zich ontwikkeld tot een van de meest iconische vrouwen van dit tijdperk. Als first lady van de Verenigde Staten - de eerste Afro-Amerikaanse in die rol - maakte ze het Witte Huis tot het meest gastvrije in de geschiedenis. Ze werd een krachtige pleitbezorger voor vrouwen en meisjes, veranderde de manier waarop gezinnen een gezonder leven nastreven en ondersteunde haar man tijdens ingrijpende gebeurtenissen. Ondertussen liet ze ons een paar danspasjes zien, maakte ze indruk tijdens de Carpool Karaoke en voedde ze twee dochters op onder de meedogenloze media. In haar diep reflecterende memoires nodigt ze lezers uit in haar wereld, van haar jeugd in Chicago tot haar jaren als bestuurder, balancerend tussen moederschap en werk, en haar tijd op 's werelds beroemdste adres. Met onfeilbare eerlijkheid en humor beschrijft ze haar triomfen en tegenslagen, zowel publiek als privé, en vertelt ze haar verhaal zoals zij het beleefd heeft - in haar eigen woorden en op haar eigen voorwaarden. Warm, wijs en onthullend is haar verhaal een intieme bespiegeling van een vrouw die voortdurend beproevingen doorstond en wiens verhaal ons inspireert om hetzelfde te doen.

“A fascinating short book” on the perils of 21st-century capitalism and its near-complete takeover of our everyday lives (New York Times Magazine) 24/7: Late Capitalism and the Ends of Sleep explores some of the ruinous consequences of the expanding non-stop processes of twenty-first-century capitalism. The marketplace now operates through every hour of the clock, pushing us into constant activity and eroding forms of community and political expression, damaging the fabric of everyday life. Jonathan Crary examines how this interminable non-time blurs any separation between an intensified, ubiquitous consumerism and emerging strategies of control and surveillance. He describes the ongoing management of individual attentiveness and the impairment of perception within the compulsory routines of contemporary technological culture. At the same time, he shows that human sleep, as a restorative withdrawal that is intrinsically incompatible with 24/7 capitalism, points to other more formidable and collective refusals of world-destroying patterns of growth and accumulation.

Een jonge Engelse biograaf werkt aan een boek over de overleden schrijver John Coetzee. Hij wil zich concentreren op de jaren 1972-1977 waarin Coetzee, zijn debuut Schemerlanden schreef en een arbeiderswoninkje in een buitenwijk van Kaapstad deelde met zijn vader die weduwnaar was. De biograaf meent dat dit de periode is waarin Coetzee 'zijn draai begon te vinden als schrijver'. Omdat hij Coetzee nooit persoonlijk heeft ontmoet, begint de biograaf aan een reeks interviews met mensen die belangrijk voor de schrijver zijn geweest – een getrouwde vrouw met wie hij een affaire had, zijn lievelingsnicht Margot, een Braziliaanse danseres wier dochter Engelse bijles van hem kreeg, vroegere vrienden en collega's. Uit hun getuigenissen komt Coetzee naar voren als een wat onhandige man met een gering talent om zich voor anderen open te stellen. Zijn familie beschouwt hem als een buitenstaander, iemand die heeft geprobeerd zijn achtergrond te ontvluchten en die nu met de staart tussen de benen is teruggekeerd. Zijn lange haar en baard, de geruchten over zijn plotselinge vertrek uit de Verenigde Staten en het feit dat hij een boek heeft geschreven wekken, in het Zuid-Afrika van die tijd niets dan achterdocht. Het soms hartverscheurende, soms uiterst geestige Zomertijd toont ons een groot schrijver die zich warmloopt voor zijn taak.