Jeannet Dekker Boeken

Na jaren van omzwervingen keren drie jonge vrouwen terug naar het land waar ze hun jeugd doorbrachten. Maar het leven in Kenia is niet makkelijk. De pasgetrouwde Hannah probeert uit alle macht haar boerderij te beschermen tegen een serie onverklaarbare en gewelddadige aanslagen. Sarah, die in een gevaarlijk gebied het gedrag van olifanten bestudeert, vlucht in haar werk om de dood van haar jeugdliefde te vergeten. En Camilla, een internationaal vermaard topmodel, geeft haar carrire in Londen op om eindelijk haar hart achterna te reizen zij kan haar charismatische safarigids maar niet vergeten. De drie vriendinnen moeten alles op alles zetten om hun leven in Kenia weer op te bouwen en de vreemde gebeurtenissen te verklaren. Langzaam maar zeker ontrafelen de drie vrouwen de waarheid, gesteund door hun vriendschap voor elkaar en hun gedeelde liefde voor het land van hun jeugd. Onderdeel van de Langani Trilogie 1. De vriendschap 2. Land van herkomst 3. De thuiskomst

Cath is fan van Simon Snow, maar zo zijn er wel meer. Het enige verschil is dat een Simon Snow-fan zijn voor Cath net zo veel betekent als kunnen ademen voor de rest van de mensheid. Als Cath niet over Simon Snow leest, in boeken waarin hij de hoofdpersoon is of op forums, dan schrijft ze fanfictie of verkleedt ze zich als een van de personages uit de films.Tot nu toe was haar tweelingzus Wren net zo gek op Simon Snow, maar nu ze gaan studeren is het fangirlen er voor Wren wel een beetje af. Cath zal nu dus alleen door haar veelal fictieve leven moeten gaan. Maar is ze daar wel klaar voor? Haar nieuwe kamergenoot Reagan is in ieder geval vastbesloten om Cath een handje te helpen. Samen trekken ze ten strijde tegen veeleisende docenten, manische ouders en sluimerende verliefdheden en komt Cath erachter dat nerd zijn eigenlijk wel heel cool is.

Devin Aincourt ontkent niet dat hij een drinker is, een rokkenjager en een gokker. Dat zijn de Aincourts altijd geweest, en dat zullen ze altijd blijven ook. Een Aincourt kijkt nu eenmaal niet op een stuiver, ook niet als dat ten koste gaat van het familiebezit. Wanneer zijn moeder hem voorstelt de familienaam en het landgoed te redden door met een rijke Amerikaanse erfgename te trouwen, lijkt dat Devin een prima oplossing. Zijn titel in ruil voor de volledige beschikking over háár fortuin - meer is het tenslotte niet. Maar Miranda wil wél meer. Ze wil het landgoed restaureren, Devin uit de klauwen van zijn listige maîtresse redden en hem ervan overtuigen dat zijzelf toch echt zijn grote liefde is. En dat alles terwijl een onbekende vijand haar naar het leven staat...

Een Iraakse vrouw beschrijft haar leven, in het bijzonder haar jeugdjaren in de directe nabijheid van Saddam Hoessein.

Voor de eerste keer vertelt Brooke Shields over de beproevingen, het verdriet en uiteindelijk de vreugde voor, tijdens en na de geboorte van haar dochter. Met veel kennis van zaken beschrijft ze het diepe dal van haar postpartumdepressie, in Nederland ook wel postnatale depressie genoemd; een onderwerp dat nog altijd te vaak wordt doodgezwegen.

‘En aan mijn dochter in Frankrijk laat ik de rest van mijn nalatenschap na...’ Met deze woorden eindigt het testament van Richard Kirwan, tot verbijstering van zijn Ierse gezin. Ook het leven van zijn dochter in Frankrijk, Solange de Valnay, wordt door Kirwans laatste wil in de war geschopt. Is de man die ze haar hele leven vader heeft genoemd dan niet haar vader? Eleanor, de Ierse dochter, en Solange gaan op zoek naar het verleden van hun vader. De enigen die weten wat er precies is voorgevallen, lijken de excentrieke grootmoeder van Solange en de gekwelde oom van Eleanor. Hun zoektocht brengt de twee halfzussen op het spoor van dramatische gebeurtenissen in het bezette Parijs ten tijde van de Tweede Wereldoorlog, waar vier gezinnen verbonden worden door hun verzet tegen de Duitsers bezetter. In deze periode vol verzet, heldendaden en passie bloeit ook een onmogelijke maar onweerstaanbare liefde op.

Wanneer Natascha Kampusch 2 maart 1998 op weg naar school door een onbekende man een wit bestelbusje in wordt getrokken, denkt ze dat haar laatste uur heeft geslagen. Even later ligt het meisje van tien in een deken gewikkeld op een koude keldervloer in een eengezinswoning. Om haar heen is het aardedonker, de lucht is bedompt en benauwd. In deze gevangenis van amper vijf vierkante meter zal Natascha de komende achtenhalf jaar doorbrengen. Wolfgang Priklopil is de enige met wie ze contact heeft. Ze wordt door hem mishandeld, vernederd en onderdrukt. Pas in de zomer van 2006 slaagt ze erin te vluchten, iets wat ze al vanaf de allereerste dag van plan was. Pas nu voelt Natascha zich sterk genoeg om haar verhaal te vertellen. In openhartige en pijnlijk eerlijke bewoordingen vertelt ze over haar moeilijke jeugd, de gevangenschap en de lichamelijke en geestelijke mishandeling. Ook beschrijft ze hoe ze in deze uitzichtloze situatie leerde sterker te zijn dan haar ontvoerder. Dit is het relaas van een meisje dat vocht, een meisje dat iets onvoorstelbaars wist te overleven en nooit heeft willen opgeven.

Tessa weet dat Hardin haar nodig heeft. Maar heeft zij nog de kracht om te vechten voor hun liefde? Al is het tussen Hardin en Tessa nooit alleen maar rozengeur en maneschijn geweest, elke nieuwe uitdaging heeft hun band wel sterker gemaakt. Wanneer de schokkende waarheid over hun families aan het licht komt, komen de geliefden erachter dat ze niet zo verschillend van elkaar zijn als ze dachten. Tessa is niet langer het lieve, eenvoudige meisje dat ze was toen ze Hardin leerde kennen – net zo min als Hardin nog de wrede, humeurige jongen is voor wie Tessa ondanks alles viel. Tessa begrijpt de heftige gevoelens die Hardin verbergt achter zijn stoere façade, en ze weet dat hij haar nodig heeft. Maar hoe meer oude pijn er aan het licht komt, hoe duisterder hij wordt, en hoe harder hij Tessa – en alle anderen in zijn leven – wegduwt. Tessa twijfelt soms of ze hem wel kan redden zonder zichzelf op te offeren.

Het Somalische fotomodel doet verslag van haar bezoek aan haar familie in haar geboorteland na meer dan twintig jaar in het westen te hebben gewoond.