Waltraud Hüsmert Volgorde van de boeken (chronologisch)

Anne Frank ist vor allem für ihr Tagebuch bekannt, das sie im Hinterhaus führte. Was viele nicht wissen, ist, dass Anne auch Kurzgeschichten geschrieben hat. Sie nennt sie in ihrem Tagebuch »meine Füller-Kinder«. Die Geschichten reichen von Ereignissen im Hinterhaus über Märchen und Zwergengeschichten bis hin zu Erinnerungen an ihre Schulzeit. Anne beginnt sogar mit der Arbeit an einem Roman, in den sie die Lebensgeschichte ihres Vaters einbezieht. Anne bedauerte, dass sie nicht zeichnen konnte. Mehr als 40 Top-Illustrator:innen aus aller Welt haben sich dieser Auf gabe angenommen. Darüber hinaus gewähren sie uns einen Einblick in ihre Erfahrungswelt und zeigen uns, dass mit Kreativität und Inspiration Rückschläge und Hindernisse überwunden werden können. Wie Anne glauben sie weiterhin an eine bessere und friedliche Welt.

Anne Frank kommt in Deutschland zur Welt. Als sie vier Jahre alt ist, verlässt die Familie Frank Deutschland und zieht nach Amsterdam. Unterdessen verändert sich die Welt um sie herum rasend schnell. In diesem Buch erfährst du etwas über Annes Leben. Durch die Fragen, Rätsel und Aufgaben lernst du Anne immer besser kennen.

The story opens in 2007 with Esther Hecht telling her grandson Daniel of her parents' arrest by the Nazis at the beginning of World War II and their subsequent deportation to Auschwitz with a neighbor called Bob. Esther manages to escape. Daniel locates Bob, who also survives the Holocaust, after researching on the Internet.

An alternative cover for this ISBN can be found here De tranen der acacia's is een roman over vals verzetssentiment, chaos en universeel misverstand. Een egocentrische en cynische jongeman twijfelt aan de motieven van eigen en andermans daden gedurende de Tweede Wereldoorlog.

In het middelpunt van het verhaal staat een klein jongetje, dat door zijn grootouders wordt opgevoed, ergens op het Vlaamse platteland. En tegelijk draait het, uiterst subtiel, bijna onmerkbaar, om een jongeman, Marcel, die enkele decennia eerder aan het Duitse Oostfront is gesneuveld en wiens portret deel uitmaakt van de verzameling portretten die grootmoeder, 'als de averechtse baker van haar ras', van alle overleden familieleden aanlegt. In een suggestieve stijl geeft Erwin Mortier een scherp en bij tijd en wijle ironisch tot hilarisch beeld van de familie en de kennissenkring, die moeten leven met een verleden dat ze beurtelings willen verbloemen en onthullen. De jongen kijkt vanuit zijn jeugdigheid die wereld in, begrijpt haar en begrijpt haar niet - en wordt gefascineerd door de ogen van Marcel op dat portret, die deze afschermt voor het zonlicht, 'dat hem al half heeft weggevaagd'. Intussen hopen de grootouders dat hun kleinkind ooit getuigenis af zal leggen van de pijnlijke familiegeschiedenis, en dat hij een nieuw begin zal zijn. Marcel is een indringend boek over een verzwegen verleden, over trots en schaamte, en over de noodzaak tot vergeten om te kunnen herinneren.