Gerrit Komrij Volgorde van de boeken (chronologisch)

Schrijven was als ademen voor Gerrit Komrij (1944-2012). Hij was de meest gevreesde criticus van zijn tijd, schreef gedichten, romans en vlammende essays. Komrij produceerde in zijn leven een verbluffende hoeveelheid werk en geldt nog altijd als een van de meest dwarse denkers van de Nederlandse literatuur.Voor De kuren van Komrij maakte Onno Blom een keuze uit het glansrijke oeuvre van Gerrit Komrij. Via stukken over zijn jeugd, zijn meest vileine polemieken en maatschappijkritieken – met onder meer aanvallen op zondagsdichters, ‘de treurbuis’ en ‘de onwelriekende gleuvenbrigade’ – en zijn liefde voor literatuur toont Blom de fabuleuze veelzijdigheid van de schrijver.Komrij was een lieflijke houwdegen, een misantroop die van mensen houdt, een ernstige humorist, een vitale pessimist. ‘Ik weet niet wat links of rechts is. Ik voel me niet vervreemd of verscheurd. Ik aanvaard de versplintering van de wereldbeelden als een godsgeschenk. Ik ben de eerste gelukkige schizo.’Onno Blom (1969) is schrijver, biograaf en literair criticus. Hij publiceerde Het fabeldier dat Komrij heet (2004) en stelde na de dood van Komrij in 2012 Halfgod verzamelaar samen. Blom promoveerde op Het litteken van de dood, de biografie van Jan Wolkers die werd bekroond met de Nederlandse Biografieprijs 2018. In 2019 verscheen De jonge Rembrandt, een portret van de kunstenaar als jongeman.

Keuze uit het polemische werk van de Nederlandse schrijver Gerrit Komrij (1944-2012).

Keuze van essays en artikelen uit het werk van de Nederlandse schrijver Gerrit Komrij (1944-2012).

Een halfjaar voor zijn dood sprak Gerrit Komrij de wens uit zijn beschouwingen opnieuw uit te geven: 'zo mooi als die Amerikaanse kleine boekjes'. Bas Heijne maakte een persoonlijk keuze uit de mooiste, de beste, de onverbiddelijkste en de ontroerendste teksten die Komrij in drie decennia schreef.

Hoe kan hij erachter komen wie het meest zijn vriendschap waard is? Deze vraag houdt Arend van jongs af aan bezig en werpt hem steeds terug op zichzelf. Ook in zijn studententijd, wanneer hij in morsige cafés uren van geluk vindt, blijft deze vraag onopgelost. Hij levert zich over aan protestbijeenkomsten en kiest voor de drastische lijn, omdat hij het heerlijk vindt om persoonlijke belangen buiten spel te zetten. Radicaal wordt hij en bevlogen, bezield van grootse ideeën, maar hij vindt zo ook een vriend. In een krantenbericht over een door de BVD in het leven geroepen maoistische sekte stuit Komrij op de naam van een jeugdvriend. Dit artikel vormt de aanleiding voor een roman in drie afdelingen over vriendschap en idealen. Domineeszoon Arent Wiebenga is tevergeefs op zoek naar een vriend voor het leven, eerst in zijn puberteit, dan in zijn studententijd (Amsterdam jaren 60) en ten slotte als geradicaliseerde strijder in de jungle. In het 'addendum' volgt de ontluistering. Naast een boek over vriendschap is dit de fictieve uitwerking van een thema dat Komrij al langer bezighoudt. Dit werk doet in het eerste hoofdstuk denken aan Komrijs debuutroman, zowel qua stijl als in de karaktervorming van de hoofdpersoon. Een mooie roman waarin verschillende thema's die bepalend zijn voor Komrijs schrijverschap samenkomen.

'Muziek zoekt mensen uit en vernietigt ze. Muziek boort zich in mensen en misbruikt ze. Muziek is oorlog. Dat de muziek bezit nam van een lichaam dat Wagner heette en niet van, zeg maar, de 'iuk' die ik in 1813 geweest had kunnen zijn is puur toeval. Het is de eenentwintigste eeuw geworden en ik sta op van mijn stoel, loop naar de deur van mijn kamer en laat Wagner binnen'. 'Wagner zou alleen muziek moeten zijn maar Wagner is altijd meer dan muzik alleen, het is psychologie, maatschappijkritiek, mythe, zelfaffichering, inkapseling, het is ok commentaar op muziek, en voor wie op dit moment leeft klinkt in de muziek het naleven door, de echo's van de muziek, het commentaar op het commentaar en, uiteindelijk weer, de gestruikelde maatschappijkritiek, de psychologie die de ogen werd uitgestoken, de aan de schandpaal genagelde zelfaffichering.'

Bloemlezing doorheen alle tijden en talen van scatologische teksten, gedichten, wetenschappelijke verhandelingen, ...

Amsterdam, eind negentiende eeuw. In een tijd van opkomend socialisme en groeiende belangstelling voor spiritualiteit, ontstaan er villa's in Zuid, terwijl de binnenstad vol zit met hoeren en charlatans. Hector, een dandy, weet zich als medium te positioneren tussen de wereld van de geesten en de levenden. In de weelderige huiskamers van de rijken houdt hij seances, waar hij inspeelt op hun verlangens en dromen. Zijn beste vriend George, een fervent socialist, pleit voor verandering onder de arme bevolking. Hij bezoekt bijeenkomsten die oproepen tot saamhorigheid en verzet tegen de machthebbers, terwijl hij zoekt naar manieren om de heersende klasse te ondermijnen. Terwijl de stad zich voorbereidt op een nieuwe tijd, dromen Hector en George elk op hun eigen manier van een betere toekomst. Echter, ze ontdekken al snel dat hun idealen en visioenen niet meer zijn dan luchtkastelen, en hun dromen beginnen te vervagen. De roman biedt een heldere en subtiele kijk op schijn en werkelijkheid, de geesten van de onderwereld en de geest van de nieuwe tijd, tegen de achtergrond van een roerige periode in de vaderlandse geschiedenis.

Ik herhaal je bevat de mooiste gedichten van de jonggestorven Ingrid Jonker (1933-1965). Dichter Gerrit Komrij koos ze uit haar Versamelde Werke. Behalve zijn meesterlijke vertaling, bevat deze uitgave de Zuid-Afrikaanse originelen. Met een biografische schets van Henk van Woerden.

Tom Stoppard's screenplay of the film "Shakespeare in Love," strongly tipped to win an Oscar in 1999. It is 1593 and Will Shakespeare - rising young light of the Elizabethan stage - struggles with writer's block.

In deze bonte verzameling literaire teksten vol humor en melancholie worden talrijke grenzen overschreden. Letterlijke grenzen tussen landen en culturen, maar ook figuurlijke tussen muziek en politiek, liefde en verraad, gezag en clandestiniteit. Op humoristische wijze overtroeft een doortastende vrouw haar verkrachters; een overledene vertelt hoe hij zijn tijd in de hemel slijt. Melancholieke herinneringen aan de jazzsaxofonist John Coltrarie in New York worden afgewisseld met herinneringen aan een bevriende junk uit de 'scene' in Belgrado. Een zakenvrouw wreekt zich op haar Tivale, de schoonheidskoningin van Zweden; een wanhopige man vermoordt Zijn VTOUW OM zijn eer te redden. Een vertaler vergeet zijn eed en richt daarmee groot onheil aan; een man steelt juwelen en verandert daardoor in een held. De verhalen, gedichten, songteksten en een toneelstuk zijn stuk voor stuk geïllustreerd en voorzien van biografische informatie en foto's van de auteurs. Debuterende en reeds succesvolle schrijvers Uit alle delen van de wereld leverden voor deze bundel originele bijdragen die nog nooit eerder in het Nederlands zijn gepubliceerd.

Niet te geloven is het verslag van een praatgroep. Op een zonnige namiddag komen in een prieel een relimaan, een relifiel en een relifoob bijeen. Zij buigen zich over de vraag: is er in onze tijd sprake van een opleving van het geloof? En zo nee, wat stelt die nieuwe gelovigheid voor? Er is geen aspect van het geloof of het komt op een of andere manier wel aan de orde in hun gesprek. Verklaart de godsdienst de raadselen van het ontstaan van heelal en leven? Maakt het geloof de dood minder onaanvaardbaar? Welke rol speelt de religie bij moraal en zingeving?Maar er komen ook onderwerpen aan de orde als blasfemie, neurose, de Big Bang, God in de literatuur, en de trendgevoeligheid van moderne dominees en pastoors. Alle bekende en minder bekende thema’s uit de godsdienstwetenschap en uit de eeuwenlange geschiedenis van de verdediging en bestrijding van het geloof worden in Niet te geloven nog eens onstuimig op een rijtje gezet. Op vrolijke wijze populariseert het drietal al pratend en resumerend een hoogst ingewikkelde materie. Prieelfilosofie, zeker, maar ook een waar vademecum voor iedereen die met vragen zit over de oude en nieuwe vermommingen van de godsdienst.

Tekstinterpretatie van 10 Nederlandse gedichten.

De avond valt al vroeg in. De sfeerverlichting in de stad brandt. Winkeletalages lachen je uitbundig toe. Op het plein prijst de verkoper zijn kerstbomen aan. Nog even en dan is het kerstmis.Als het jaar ten einde loopt, wordt het vanzelf gezellig. De kinderen drinken dampende chocolademelk, moeder maakt een kerstkrans voor aan de deur en vader richt een plek in voor de boom.'Als het jaar ten einde loopt' is een boek voor het hele gezin met verhalen van alle tijden en plaatsen. Verhalen van gerenommeerde Nederlandse en buitenlandse auteurs, van schitterende illustraties voorzien door uitnemende illustratoren.Uitgave voor Natuurmonumenten.

Wie mocht denken dat de poëzie van de zeventiende en achttiende eeuw inmiddels een afgegraasd terrein is vergist zich. Bovendien veranderen de grazers steeds. In de catacomben wachten de priesters en de filosofen geduldig naast de vaganten en de bacchanten, klaar om door een nieuwe generatie weer geheel anders geschift en gesorteerd te worden. De middeleeuwen gingen lang voor duister door. De achttiende eeuw, zo op het plezier gericht, werd als te oppervlakkig onder het tapijt geschoven. Nog altijd is in ons beeld van de zeventiende eeuw de constructie zichtbaar die de negentiende-eeuwers ervan hebben opgetrokken. Een bloemlezer moet dat alles zoveel mogelijk vergeten. Hij dient het feit dat hij heeft schoolgegaan uit zijn geheugen te bannen, de bloemlezingen die hij kent naar Nergenshuizen, poste restante, te versturen, en de literatuurgeschiedenis te wantrouwen. Vervolgens moet hij alles gewoon opnieuw lezen.Er heeft uit tweehonderd jaar verscholen poëzie nog nooit zo'n uitgebreide en langgerekte echo weerklonken als die u thans, met De Nederlandse poëzie van de zeventiende en achttiende eeuw in 1000 en enige gedichten, in handen hebt. Het is een echo die ons tegelijkertijd iets verteld over de benauwenissen en de weidsheid van onze eigen periode.

Alfabetisch op trefwoord geordende citaten uit interviews met de Nederlandse schrijver.

Korte beschouwingen over 100 verschillende gevoelens.

Dutch

Een man keert het mondaine leven van Lissabon de rug toe om zich terug te trekken in een afgelegen bergdorp, waar achter de middeleeuwse sfeer een samenleving blijkt te heersen van angst en achterdocht.

Een coryfee uit de Nederlandse showbiz- en televisiewereld wordt het slachtoffer van zijn roem.

Pedro Sousa e Silva vestigt zich, moe van het societyleven in Lissabon, op het oude familiebezit dat gelegen is in de meest geïsoleerde provincie van zijn land. Aanvankelijk lijken alle dromen van de hoofdpersoon omtrent de eenvoudige genoegens van het landleven bewaarheid te worden. Maar allengs slaat de idylle om in een nachtmerrie. Een roman over angst en achterdocht, hoogmoed en wraak.'Met Over de bergen bevestigt Komrij kortom zijn formaat.' - Carel Peeters in Vrij NederlandOver de bergen 'doet denken aan de grote roman De tijgerkat van Tomasi di Lampedusa.'- Doeschka Meijsing in Elsevier

Dutch

Polemisch en kritisch is Komrij in dit boek op zijn best. Volkomen ontspannen schrijft hij zich naar een nieuwe nietzscheaanse helderheid. 'De wereldbeelden zijn versplinterd maar we blijven jongleren met de scherven. De coherentie is zoek en al onze ideeën zijn cellotape.De mensen zijn er niet gelukkiger van geworden. Je ziet, in het politieke en geestelijke leven, jongleurs die zich in zo veel bochten hebben gewrongen dat je je erover verbaast dat ze nog ademhalen. Je ziet dikwijls zoekers naar harmonie die louter lijm zijn, zonder enige bagage. Iedereen lijkt wel een beetje in de war.We kunnen niet de zekerheden dood verklaren en er onveranderlijk ongelukkig mee zijn. We zullen er ook geluk aan moeten kunnen verbinden. Geluk is, net als onzekerheid, een natuurlijke staat.

Schr. vergelijkt verschillende vertalingen van het gedicht Hälfte des Lebens

Dutch