He began by taking identification photographs of the prisoners as they entered the camp, went on to capture the criminal medical experiments of Josef Mengele, and also recorded executions. Then, when Soviet troops finally advanced on the camp to liberate it, Brasse refused SS orders to destroy his photographs.
Een jonge vrouw zoekt naar sporen van haar ouders die verdwenen tijdens de Tweede Wereldoorlog
320bladzijden
12 uur lezen
Waargebeurd verhaal van de auteurs van De fotograaf van Auschwitz Een strijdbaar Joods meisje verzamelt bewijsmateriaal voor het artsenproces in Neurenberg Hedy Epstein is een meisje als vele anderen. Ze is veertien jaar oud en leeft een rustig leven met haar joodse familie in een klein Duits dorpje. Tot 10 november 1938, de ochtend na de Kristallnacht. Het lukt haar ouders om Hedy te laten ze word op het Kindertransport naar Engeland gezet, net voor de ramp van de Tweede Wereldoorlog hen overweldigt. Acht jaar later keert ze terug naar Duitsland, waar de processen tegen de nazi-misdadigers beginnen. Hedy gaat voor de Amerikaanse overheid in de archieven moet ze bewijsmateriaal verzamelen voor het Artsenproces in Neurenberg. In dit proces worden 23 artsen beschuldigd van onmenselijke experimenten op gevangenen in de concentratiekampen. Naast het verzamelen van bewijsmateriaal zoekt ze in de archieven ook naar sporen van haar ouders, van wie ze voor het laatst wat heeft gehoord uit Auschwitz. Het wordt een zwaar proces, maar Hedy gaat de heftige strijd aan en besluit te blijven vechten zonder op te geven. De pers over De fotograaf van Auschwitz ÔEen ontroerend bewijs van de kracht van een man die vocht om zijn menselijkheid te bewaren in een tijd van mensonterende wreedheid.Õ La Stampa ÔWat een bescheiden maar onovertroffen getuige van de Holocaust.Õ La Repubblica ÔEen gezicht bij de gruwelen.Õ HDC-kranten, Boek van de Dag
Het verhaal van de man die gedwongen werd de oorlogsmisdaden van de nazi's vast te leggen - druk 2
256bladzijden
9 uur lezen
Wilhelm Brasse, gevangene nummer 3444 in Auschwitz, werd van 1940 tot 1945 gedwongen om elk gruwelijk detail van het kampleven op foto's vast te leggen. Dagelijks geconfronteerd met de wanhoop en het lijden van de gevangenen, realiseerde Brasse zich dat hij iets moest doen om deze misdaden openbaar te maken. Keer op keer riskeerde hij zijn leven door foto’s en negatieven in handen van het Poolse verzet te spelen. Toch vond Brasse zelfs in de dodenkampen onverwachte blijken van hoop: de moed van de verzetsstrijders, een klein, vriendelijk gebaar en het vinden van liefde op de onwaarschijnlijkste plek op aarde, overtuigden Brasse ervan dat zelfs oog in oog met de dood sommige mensen nooit hun menselijkheid en de hoop op een beter leven verliezen.
Het Afghaanse jongetje Enayatollah Akbari wordt op de verkeerde plek en op het verkeerde moment geboren. Ook al is hij een kind zo groot als een geit en een van de besten in het Buzul-bazi-spel, op een dag is hij zijn leven niet meer zeker. Zijn moeder neemt hem mee naar Pakistan, waar ze hem alleen achterlaat. Uit deze tragische daad van liefde komt de ongelooflijke reis voort die Enayatollah via Iran, Turkije en Griekenland naar Italië voert. Een odyssee waarbij hij de slechte maar ook de goede kant van de mens leert kennen. Enayatollah vindt uiteindelijk een plek waar hij kan blijven. Dit is zijn verhaal.