Wojciech Jagielski Volgorde van de boeken (chronologisch)

Wielki szlak do Indii, który hipnotyzuje do dziś Kamal opuściła Warszawę z jednym plecakiem. Nie chciała dwóch fakultetów, mieszkania i pędu za karierą. Wybrała Indie – kraj, w którym największą wartością jest osiągnięcie duchowej równowagi. Dziś już nie pamięta poprzedniego życia... Ale ono do niej wraca ze zdwojoną siłą. Od cywilizacji Zachodu uciekł też hipis „Święty”. Jego życie to wolna miłość, narkotykowe seanse, religijne komuny i hedonistyczne wspólnoty na Goa. Wszędzie szuka jednego – szczęścia. A ono wciąż mu się wymyka. Wojciech Jagielski, ceniony reporter wojenny, podąża tym razem „wielkim szlakiem hipisów”. Afganistan, Pakistan, Nepal i na końcu Indie. Miejsca duchowej inicjacji, zderzenie z systemem kast, regiony targane konfliktami zbrojnymi, gdzie pojęcie „wolność” nabiera innego znaczenia. Najnowsza książka autora Modlitwy o deszcz i Wszystkich wojen Lary to zupełnie nowe spojrzenie na Wschód. To świat widziany oczami tych, którzy gnani chęcią uwolnienia się od zachodniej cywilizacji, docierają w miejsca, gdzie panuje tylko pozorny spokój.

In this gripping narrative, the tumultuous events of the last fifty years, including the post-Soviet realignment in Eastern Europe and the rise of ISIS in the Middle East, unfold through the lens of a Chechen-Georgian family. Lara, the mother, embarks on a perilous journey to Syria, not to join her radicalized sons—one a high-ranking commander and the other a respected soldier in ISIS—but to bring them home. The story captures a world that mirrors a primitive, violent landscape where struggles are life-and-death, and an epic battle between good and evil plays out in mythic proportions. Lara, a Kist who settled in the tranquil Pankisi Gorge, married a Chechen and became a mother of two. As war engulfed Chechnya, she sought refuge in Georgia, later sending her sons to Western Europe to shield them from radical influences. Wojciech Jagielski masterfully reveals how modern warfare obliterates individual lives amidst broader narratives, while also illuminating the humanity and resilience of those affected. Through Lara's experiences, the account provides insights into the Chechen and Syrian wars from the perspective of ISIS recruits, ultimately portraying the tragic reality of a family caught in a larger catastrophe that has claimed countless victims.

Focusing on the harrowing experiences of children fleeing the Lord's Resistance Army in northern Uganda, Wojciech Jagielski provides a profound narrative of survival and resilience. He captures the anguish of abducted children forced to commit atrocities, and the lingering trauma they face even after escaping. Through vivid storytelling, Jagielski presents a compassionate portrayal of a society struggling to heal from the scars of conflict, drawing parallels to the legacy of Ryszard Kapuściński. The original Polish edition has been shortlisted for the esteemed Nike Prize.

Powieść o jednym z najbardziej tajemniczych i najtragiczniejszych miejsc na ziemi – kaukaskiej krainie Czeczenii, o jej mieszkańcach i wojnie toczonej przez garstkę desperatów przeciwko wielokrotnie liczniejszej armii. To także opowieść o wybrańcach wojny, którzy wszystko jej zawdzięczają i którzy inaczej nie potrafiliby żyć, takich jak Asłan Maschadow i Szamil Basajew, oraz o ofiarach, tych dla których nie jest ona zrządzeniem losu, ale najgorszym przekleństwem. Bohaterami Wież z kamienia są też mieszkańcy jednego z czeczeńskich aułów, których utarte od wieków koleje życia wojna wywróciła do góry nogami. Ich domy i mieszkania stają się obronnymi basztami, wieżami z kamienia. Tylko wewnątrz mogą się czuć bezpiecznie, tylko w nich mogą próbować przetrwać. Wieże z kamienia to także opowieść o nieprzekraczalnych granicach i ułudzie wolności, jaką złamanie tych granic zdaje się obiecywać.

Modlitwa o deszcz jest owocem jedenastu podróży Wojciecha Jagielskiego do Afganistanu, odbytych między wiosną 1992 roku a jesienią roku 2001. W świecie i w czasach zdominowanych przez kompromis, ewolucję i pogodzenie się z przykrym odkryciem, że rzeczywistość daleko odbiega od wyobrażeń, podróż do Afganistanu jest dla Europejczyka powrotem do świata zapomnianych, jeśli nie zdradzonych ideałów i prawd. W Afganistanie nie ma dróg na skróty, nie ma miejsca na udawanie, wszystko ma wymiar podstawowy. W Boga wierzy się tu naprawdę, a wolność ma posmak anarchii. Historia Afgańczyków, zwykle wbrew nim samym, jest nieustannym pasmem rewolucji i kontrrewolucji, tragicznie nieudanych poszukiwań doskonałego sposobu życia oraz natychmiastowego odrzucania wszystkiego, co obce, narzucone, co okazywało się pomyłką lub wymagało odstąpienia od utopijnych zazwyczaj wyobrażeń. Modlitwa o deszcz jest kroniką powstawania i upadków afgańskich reżimów oraz bratobójczych wojen, pocztem komendantów, watażków, świętobliwych mułłów i walecznych wojowników, ale przede wszystkim opowieścią o bezkompromisowym poszukiwaniu Absolutu, zabójczym i jednocześnie pozwalającym zachować godność, wolność oraz wierność podstawowym wartościom.