Vamba Sherif Volgorde van de boeken (chronologisch)

Als Tetesie, de bevelhebber van de Afrikaanse stad Wologizi, op onverklaarbare wijze verdwijnt, geeft de president van het land opdracht om een onderzoek in te stellen.William Moisoko Mawolo wordt met de taak belast. Hij denkt de missie snel tot een goed einde te kunnen brengen, maar wordt al snel geconfronteerd met de leugenachtigheid van de mensen die hij ondervraagt en met verschijnselen die hij niet kan verklaren. Langzaam raakt William verstrikt in een situatie waaruit hij zichzelf alleen kan redden als hij zijn tegenstanders met gelijke wapens bestrijdt.

Duizenden ex-slaven emigreerden in de 19e eeuw vanuit Amerika naar een 'vrij land', Liberia, om daar een nieuw bestaan op te bouwen. Met hun Amerikaanse gewoontes waren zij echter niet geliefd bij de bewoners van het West-Afrikaanse gebied. Er was handel en onderwijs, een regering en een president, er waren christelijke kerken die hun best deden de 'heidenen' te bekeren. En er was een leger dat het binnenland met geweld onderwierp. Deze roman vertelt dit verhaal via de persoon van Edward, een Amerikaanse slaaf die dominee wordt en naar Liberia vertrekt om er het christendom te brengen en er de vrouw terug te vinden op wie hij ooit verliefd werd. De andere hoofdpersoon is Halay, een autochtone jongen uit het binnenland, die dorpshoofd wordt en zich verzet tegen de nieuwe regering. Een indringende roman die een helder licht werpt op de oorsprong van dit land en op de tegenstellingen die geleid hebben tot de burgeroorlog. Goed, bijna poëtisch geschreven, geschikt voor een breed publiek, een 'must' voor lezers met interesse in Afrika. Veelbelovend debuut van de in 1973 in Liberia geboren, sinds 1993 in Nederland woonachtige schrijver.

Un soprannome diventato ormai proverbiale, sinonimo di piccola peste: Gian Burrasca. Così in famiglia è chiamato il piccolo Giannino Stoppani. Lui, nove anni e una vivacità incontenibile, si diverte a creare scompiglio, a combinare un guaio dopo l’altro, a mettere a soqquadro il collegio Pierpaoli, e riporta nel suo diario ogni marachella e ogni castigo. Ingenuo, spensierato e fin troppo sincero, Gian ha una naturale predisposizione a sovvertire, a contestare l’autorità degli adulti, a irriderne le regole noiose. Pubblicato a puntate su «Il giornalino della domenica» tra il febbraio 1907 e il maggio 1908, Il giornalino di Gian Burrasca uscì poi in volume nel 1912. È ormai passata alla storia l’interpretazione di Giannino che fece Rita Pavone per uno sceneggiato RAI del 1964, diretto da Lina Wertmüller. «Anche nelle storie delle nazioni ci sono i popoli che ogni tanto si stancano d’aver sempre minestra di riso, e allora avvengono le congiure, i complotti, e saltan fuori i Michelozzi e gli Stoppani che affrontano i pericoli finché per la loro abnegazione, non si passa alla pappa al pomodoro...»