Scritta in cento giorni e pubblicata nel 1908, l’anno prima della morte dell’autore, La rivolta ideale rappresentava, a giudizio di Oriani stesso, il suo «libro migliore». Che però – era stato ancora Oriani a temere così, o a presagirlo – «cascherà nel solito pozzo del silenzio». Eppure, l’opera-testamento di Oriani è riuscita a sfuggire alla dannazione cui la fortuna nell’età del fascismo sembrava inesorabilmente destinarla. Come se una sorta d’irregolare andamento ciclico ne guidasse le sorti sin dagli anni in cui la sua nascita venne avvolta dal silenzio, La rivolta ideale manifesta una sorprendente attualità nelle stagioni della storia più pesanti o ristagnanti.
Alfredo Oriani Volgorde van de boeken (chronologisch)
Ondanks zijn afkomst uit een bevoorrechte kleine aristocratische familie, kende Alfredo Oriani een moeilijke jeugd, gekenmerkt door eenzaamheid en gebrek aan affectie. Deze vormende ervaringen beïnvloedden zijn literaire oeuvre diepgaand, dat romans, politieke en historische essays, toneelstukken en poëzie omvat. Zijn werken weerspiegelen vaak zijn eigen solidaire en enigszins ruwe natuur, en stuitten regelmatig op kritiek die ze als obsceen bestempelde. Oriani bracht een groot deel van zijn leven teruggetrokken door in de villa van zijn familie, waar hij zijn dagen in stille anonimiteit leefde.
