Antoaneta-Liliana Olteanu Volgorde van de boeken (chronologisch)

Castigatorul a trei premii literare importante din Rusia, Mihail Siskin, locuiește în prezent în Elveția. Critic al trecutului sovietic și al regimului actual de la Kremlin, el continuă tradiția literaturii ruse, pe care o consideră o „formă netotalitara de existenta a constiintei in Rusia“. Siskin, un scriitor care a părăsit o Rusie percepută ca o închisoare, rămâne totuși fidel limbii ruse, instrument esențial al existenței sale. Prozele și eseurile din acest volum explorează adâncimi istorice și personale, construind o țesătură complexă din fragmente de realitate, experiențe umane și evenimente politice. Temele abordate includ trauma, adevărul și minciuna, identitatea și notorietatea literară. Povestirile captivante, personajele memorabile și stilul inconfundabil al lui Siskin contribuie la atracția acestei lucrări. „Cel care scrie este o veriga de legatura intre doua lumi: intre lumea nereala a vietii, unde totul e trecator, si lumea cuvintelor demne de credinta, care imprastie elixirul tineretii vesnice…“

Zauzimanje Izmaila je knjiga posvećena očuvanju sećanja na sopstvene tragove. To je razgovor o beskonačnom prošlom koje biva i pojedinačno i kolektivno. Zauzimanje Izmaila se sasvim jasno deli na istorijske i porodične fragmente. Kritičari kažu – kao kod Tolstoja, uz jednu osobenost: Šiškina srećne porodice uopšte ne zanimaju – mnogo mu je bliža hiljadugodišnja ruska nesreća.Pred čitaocem je roman zagonetka, roman misterija u čijem se nazivu već skriva intriga, jer ostavlja utisak da je reč o poznatom istorijskom događaju. Ipak, Zauzimanje Izmaila ni najmanje ne podseća na istorijski roman, mada u njegovoj osnovi leže događaji iz prošlosti...

De nieuwe eeuw is nog niet meer dan een belofte. Twee geliefden, jong en ongeduldig, schrijven elkaar brieven vol verlangen. Hij, Volodja, is als soldaat op weg naar Peking, waar een geallieerde strijdmacht de Bokseropstand neerslaat. Zij, Sasja, wacht in Rusland op zijn terugkeer. Maar waar Volodja's brieven uit 1900 blijven komen, wordt Sasja langzaam ouder in Sint-Petersburg: ze blijken elkaar over de grens van de dood te schrijven. Onvoltooide brieven gaat niet alleen over heroïsche veldtochten en legendarische oorlogen, maar ook over de vergankelijkheid van het kleine en eenvoudige leven in de twintigste eeuw. Michaïl Sjisjkin bewijst met deze Grote Russische Roman hoe sterk de kracht van het vertellen is: hij laat de liefde zegevieren over de dood.

Een student denkt met de moord op een woekeraarster een goede daad gesteld te hebben, maar wordt allengs bekropen door wroeging.