Edu Borger Volgorde van de boeken (chronologisch)

Ze zijn aan hun lot overgelaten, de jonge Odile en haar vriend Louis. Hand in hand leren ze Parijs kennen – het uitzicht over de stad vanaf Montmartre, de kleumende boekverkopers met hun stalletjes langs de Seine, de smalle straten en de dampende cafés in het Quartier Latin. Hun leven wordt bepaald door toevalligheden, zijwegen en noodoplossingen. Eigenaardige individuen, sympathiek maar niet altijd betrouwbaar, kruisen hun pad. Hoe duister en chaotisch ook, na verloop van tijd transformeert hun jeugd tot een fascinerende herinnering, die Odile en Louis voor altijd zullen delen.

Een vredig Zwitsers stadje gaat in 1942 nog steeds gebukt onder de gevolgen van de crisis van de jaren dertig; een groot deel van de werkeloze bevolking is vatbaar voor een reeds latent aanwezig antisemitisme.

De twaalfjarige Paloma Josse, dochter van een welgestelde, linkse familie uit Parijs, wil niet het vissenkomleven leiden waarvoor ze in de wieg lijkt te zijn gelegd en besluit op haar dertiende verjaardag zelfmoord te plegen. Het halve jaar dat ze nog voor de boeg heeft wil ze gebruiken om na te gaan of het leven wellicht toch nog zin heeft. In het Parijse appartementengebouw waar ze woont komt ze in contact met enkele bewoners: twee keurige dames met elkaar bespringende hondjes; een rijke Japanse weduwnaar; en vooral de 57-jarige Renée Michel, de conciërge van het gebouw, die zich met haar slonzige voorkomen voordoet als een echte, clichématige conciërge, maar die zich in werkelijkheid interesseert voor filosofie, literatuur en Hollandse stillevens. Als Paloma het geheim van de oudere vrouw doorheeft, voelt ze zich tot haar aangetrokken. Ze begrijpt dat het mogelijk is haar levenslot te veranderen. Maar of dat voldoende is om haar van haar dreigende voornemen af te houden?

Politieke en maatschappelijke beschouwingen van een eigentijdse Franse (joodse) filosoof.

Keuze uit de dagboeken van de Franse letterkundige broers Edmond (1822-1896) en Jules (1830-1870) de Goncourt.

Na twintig jaar komt een groepje mannen dat op eenzelfde internaat zat, weer bijeen.

Het leven van de bewoners van een groot appartementengebouw in Parijs in de periode 1833-1975.

Twee naïeve klerken gaan met vervroegd pensioen om de wereldraadsels op te lossen.

Het leven van een dandy-achtige, met zijn platonische ideeen worstelende student in de rechten aan het einde van de 19de eeuw. Edouard Dujardin was dichter, romancier, toneelschrijver en essayist (1861-1949). Eigenlijk een gewone liefdesgeschiedenis, maar dan met veel nuance en subtiliteit in de verf gezet, waardoor het gehele verhaal iets bijzonders krijgt, iets dat deze "ordinaire" geschiedenis boven het alledaagse uittilt. Een boek, typisch voor literaire fijnproevers, nadat alle andere soort-gelijke liefdesgeschiedenissen reeds vaal geworden zijn. Dit boek is het enige van Dujardin dat in de Franse literatuur een zekere naam gehouden heeft. Het mag al verbazingwekkend heten dat deze weinig bekende roman in het Nederlands vertaald is. Literatuurhistorisch interessant vanwege het destijds nieuwe gebruik van de monologue interieur. (NBD|Biblion recensie, Henk Flinterman)

Gustave Flaubert geldt als een van de grootste prozaïsten in het algemeen en uit de Franse literatuur van de negentiende eeuw in het bijzonder. Een van zijn opvattingen was dat een schrijver zich in romans en verhalen diende te onthouden van elke persoonlijke mening. Hij diende in zijn schepping overal aanwezig te zijn maar nergens zichtbaar. Inderdaad is de auteur van Madame Bovary, De leerschool der liefde en Drie Verhalen, afgezien van enkele vage sympathieën en vooral antipathieën, onzichtbaar gebleven. We zouden alleen via memoires en getuigenissen van anderen iets over zijn leven geweten hebben, ware het niet dat Flaubert de gewoonte had om na zijn dagelijkse 'worsteling met de stijl' geregeld een of meer brieven te schrijven om het contact met de buitenwereld te onderhouden.Van deze omvangrijke correspondentie, die door sommigen als hét meesterwerk van Flaubert wordt beschouwd, is het overgrote deel bewaard gebleven. Het vormt een van de meest ontroerende, tragische, komische en leerzame brievenverzamelingen die er bestaan.