Venugopalan Ittekot Volgorde van de boeken (chronologisch)

Arch-swindler Moist Van Lipwig finds himself facing execution for his confidence crimes until Lord Vetinari, the ruler of Ankh-Morpork, offers him an unexpected job as Postmaster instead. With no other options, Moist reluctantly accepts, along with a hulking golem watchdog to ensure he fulfills his duties. Tasked with reviving the failing Postal Service, he confronts the overwhelming challenge of decades of undelivered mail cluttering the dilapidated post office. With only a handful of elderly postmen and a peculiar, unstable youth to assist, the situation seems dire. To make matters worse, Moist begins to hear the mail talking to him, and he must also contend with the formidable Grand Trunk clacks communication monopoly and its ruthless head, Mr. Reacher Gilt. Despite the daunting obstacles, including a motto on the building that promises service against all odds, Moist is determined to fight against the odds. He aims to move the mail, secure his own survival, win the girl, and deliver the essential hope that every being—human, troll, dwarf, and golem—needs.

De boot was ergens op vastgelopen.'Lijkt wel een ...kip, pa!' 'Kippen kunnen toch niet zwemmen!' 'Deze is van ijzer, pa!' Pa rende naar achterin de boot. Het was een kip, en van ijzer. Hij was overdekt met schelpen en zeewier en het zeewater droop eraf terwijl hij omhoogrees tegen de sterren. En hij stond op een kruisvormig staketsel. Etnische spanningen leidden tot een oorlog die maar niet wil lukken. Een eiland rijst op uit zee - van wie is het? Dondert niet, Eigen Volk Eerst!! Legers en vloten rukken op, maar waar is de vijand? In de woestijn komt het tot een treffen van man tegen man (nou ja, man). Gelukkig hebben we scheidsrechter Biet. Nationale eer en potsierlijke generaals! Adembenemend verblijf in een onderzeeër! Enge buitenlanders!

Susan had never hung up a stocking . She'd never put a tooth under her pillow in the serious expectation that a dentally inclined fairy would turn up. It wasn't that her parents didn't believe in such things. They didn't need to believe in them. They know they existed. They just wished they didn't. There are those who believe and those who don't. Through the ages, superstition has had its uses. Nowhere more so than in the Discworld where it's helped to maintain the status quo. Anything that undermines superstition has to be viewed with some caution. There may be consequences, particularly on the last night of the year when the time is turning. When those consequences turn out to be the end of the world, you need to be prepared. You might even want more standing between you and oblivion than a mere slip of a girl - even if she has looked Death in the face on numerous occasions...

'Hoezo een spiecholologie?' zei Magraat. 'Heb je soms een boek gelezen?' Ootje deed of ze het niet hoorde. -'Nou moet je uitkijken,' zei ze. 'Zo dadelijk gaat ze vast van "tsj-tsj". Dat komt altijd dat orengepeuter. Door de bank wil dat zeggen dat ze wat zit uit te broeden.' Het leek een fluitje van een cent. Het hoefde toch geen kunst te zijn om ervoor te zorgen dat een dienstmeisje niet met een prins trouwde? Maar als onze heksen Opoe Wedersmeer, Ootje Nak en Magraat Knophlox - op reis naar de verre stad Waarland - ermee te maken hebben, wéét je gewoon dat het niet zo eenvoudig ligt. Dienstmeisjes moeten gewoon met een prins trouwen. Zo gaat dat nu eenmaal in een verhaal - aan de goede afloop valt gewoon niet te ontkomen. Tenminste, zo was het tot nu toe altijd gegaan.