W.F. Buddingh' Volgorde van de boeken (chronologisch)

Interview met de Schotse schrijfster (1965) van de Harry Potter-boeken over haar leven en werk (tot en met deel drie van de cyclus).

In trefzekere stijl vol onderkoelde Engelse humor schetst Michael Palin in "De stoel van Hemingway" een innemend portret van een kleine gemeenschap die haar rustige bestaan bedreigd ziet door de plannen van een groep gewetenloze zakenlieden. Martin Sproale, postbeambte in het ingeslapen kustplaatsje Theston, leidt een onopvallend bestaan. Bijzonder is alleen zijn obsessieve belangstelling voor de schrijve Ernest Hemingway. Niets uit het leven en het werk van zijn held is hem onbekend en in de loop der jaren heeft hij zijn kamer omgetoverd in een klein Hemingway-museum. De rust in Theston wordt wreed verstoord door de komst van Nick Marshall, een ambitieuze buitenstaander, die het postkantoor ingrijpend wil reorganiseren. Wanneer Martin Sproale op een veiling een stoel uit het bezit van Hemingway ontdekt, zwicht hij voor het geld waarmee Marshall hem voor zijn plannen wil winnen. Maar als Martin achter de ware bedoelingen van Marshall komt, ziet hij zich genoodzaakt op een Hemingway-achtige manier wraak te nemen.

De verdwijning van twee kleine meisjes zet het hele politie-apparaat van een Engelse stad in beweging.

In Griekenland breekt voor een jonge Amerikaan plotseling het lang verbeide grote avontuur aan, wanneer hij geconfronteerd wordt met een Amerikaanse zwendelaar, diens mooie vrouw en een dode Griek.

De boeken van de Engelse bestseller auteur Tom Sharpe hebben de zeldzame eigenschap dat ze de lezer veel en hardop aan het lachen maken. Bloot slaat dood is, na het hilarische Hard Gelach, het tweede boek van Tom Sharpe dat in Zuid-Afrika speelt. De ingrediënten zijn variaties op dezelfde thema's: scherpe satire, o.a. op het Zuidafrikaanse apartheidssysteem, seksuele afwijkingen en veel zwarte humor.

Contents: Introduction · in R Is for Rocket [“King of the Gray Spaces”] · ss Famous Fantastic Mysteries Dec ’43 The End of the Beginning [“Next Stop: The Stars”] · ss Maclean’s Oct 27 ’56 The Fog Horn [“The Beast from 20,000 Fathoms”] · ss The Saturday Evening Post Jun 23 ’51 The Rocket [“Outcast of the Stars”] · ss Super Science Stories Mar ’50 The Rocket Man · ss Maclean’s Mar 1 ’51 The Golden Apples of the Sun · ss Planet Stories Nov ’53 A Sound of Thunder · ss Colliers Jun 28 ’52 The Long Rain [“Death-by-Rain”] · ss Planet Stories Sum ’50 The Exiles [“The Mad Wizards of Mars”] · ss Maclean’s Sep 15 ’49; F&SF Win ’50 Here There Be Tygers · ss New Tales of Space and Time, ed. Raymond J. Healy, Holt, 1951 The Strawberry Window · ss Star Science Fiction Stories #3, ed. Frederik Pohl, Ballantine, 1954 The Dragon · vi Esquire Aug ’55 The Gift · vi Esquire Dec ’52; Fantastic Jul ’59 Frost and Fire [“The Creatures That Time Forgot”] · nv Planet Stories Fll ’46 Uncle Einar · ss Dark Carnival, Arkham House: Sauk City, WI, 1947 The Time Machine [“The Last, the Very Last”] · ss The Reporter Jun 2 ’55 The Sound of Summer Running [“Summer in the Air”] · ss The Saturday Evening Post Feb 18 ’56

The conductor George Szell once told Isaac Stern that if he spent less time doing other things and more time practicing he could be "the greatest violinist in the world." Since those "other things" included saving Carnegie Hall from the wrecker's ball, generously sponsoring young artists like Yo-Yo Ma and Itzhak Perlman, and touring the world as an ambassador of American classical performance, music lovers can only be grateful that Stern settled for being one of the world's great violinists. His appealing memoir reveals a well-rounded man with a gusto for life beyond the concert hall that made his passion for music all the more fulfilling. Born on the Russian-Polish border in 1920, Stern grew up in San Francisco and by age 6 already displayed a precocious musical gift. His assessment of his abilities is refreshingly free of false modesty, while his enthusiastic appreciation for such fellow artists as Pablo Casals, Leonard Bernstein, and Rudolf Serkin keeps him from seeming like an egomaniac. Perhaps because of the contributions of coauthor Chaim Potok (author of The Chosen and other novels), the prose here is smoother and less self-conscious than in many performers' memoirs. It limns a vigorous, busy life dedicated to the idea that music has the power to break down barriers between people and nations. --Wendy Smith