Bianca Bernardi Volgorde van de boeken (chronologisch)

The streets of Cairo make strange music. The echoing calls to prayer; the raging insults hurled between drivers; the steady crescendo of horns honking; the shouts of street vendors; the television sets and radios blaring from every sidewalk. Nadia Wassef knows this song by heart.In 2002, with her sister, Hind, and their friend, Nihal, she founded Diwan, a fiercely independent bookstore. They were three young women with no business degrees, no formal training, and nothing to lose. At the time, nothing like Diwan existed in Egypt. Culture was languishing under government mismanagement, and books were considered a luxury, not a necessity. Ten years later, Diwan had become a rousing success, with ten locations, 150 employees, and a fervent fan base.Frank, fresh, and very funny, Nadia Wassef's memoir tells the story of this journey. Its eclectic cast of characters features Diwan's impassioned regulars, like the demanding Dr. Medhat; Samir, the driver with CEO aspirations; meditative and mythical Nihal; silent but deadly Hind; dictatorial and exacting Nadia, a self-proclaimed bitch to work with-and the many people, mostly men, who said Diwan would never work.Chronicles of a Cairo Bookseller is a portrait of a country hurtling toward revolution, a feminist rallying cry, and an unapologetic crash course in running a business under the law of entropy. Above all, it is a celebration of the power of words to bring us home.

Vrouwen die zich kritisch uitlaten over mannen karakteriseren als mannen hater: het is nog altijd een wijdverspreide tactiek om vrouwen monddood te maken. Pauline Harmange is de misogynie en on­gelijkheid in de wereld zat en verheft scheldwoord tot geuzen naam: ja, ze is een mannenhater. Want vrouwen hebben goede redenen om mannen te verwerpen en te verafschuwen. Haar systeemkritiek gaat een stap verder: wat als woede jegens man­nen in feite een vreugdevolle, emancipatoire weg is naar een recht­vaardiger wereld? Wat als het verwerpen van mannen nieuwe ruimte biedt voor vrouwelijke relaties die wel wederkerig en gelijkwaardig zijn? Dit bruisende pleidooi is onbeschroomd, controversieel en pole­misch: een breekijzer in een maatschappelijk debat dat gevoerd móét worden.