Pauline Sarkar Boeken

Een elfjarige weesjongen wordt opgenomen in het huis van zijn grootmoeder en haar kleurrijke Creoolse familie op het eiland Réunion.

De ontmoeting met een schrijver brengt een vampachtige jonge vrouw ertoe haar eigen verhaal te vertellen over haar herinneringen en emoties.

Tijdens de maaltijden in de kantine van een school en in de tafelgesprekken worden de menselijke, vaak raciale verhoudingen en conflicten tussen de kinderen van een gemengd Creools-Europese gemeenschap op het eiland Réunion uitgewerkt.

Het boek verhaalt over een Frans dorpje in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog, toen vrede nog meer betrekking had op het persoonlijk leven dan op de politieke situatie. Het ongecompliceerde geluk. Centraal in het verhaal staat Silvio, die in zijn jonge jaren uit verveling het dorp ontvluchtte en grootse reizen heeft gemaakt. Nu is hij terug en heeft hij zijn intrek genomen in een oud boerenhuis in het bos, afgelegen van het dorp. Voor het huwelijk van zijn lievelingsnichtje moet Silvio zich toch weer onder de mensen begeven. Daar wordt hij geconfronteerd met het dorpse leven en erin meegezogen. Naarmate het verhaal vordert, wordt de lezer deelgenoot gemaakt van de liefde en ontrouw, schandalen, jeugdzonden en spijt van de dorpelingen en wordt duidelijk dat Silvio onlosmakelijk verbonden is met zijn verleden.

Léon M. heeft het bevel gekregen de zaak-Koerilov ‘op te lossen’. Hij moet Valeriaan Aleksandrovitsj Koerilov, de minister van Onderwijs van tsaar Nikolaas II, uit de weg ruimen. Maar de tweeëntwintigjarige bolsjewiek zal negen lange maanden moeten wachten: zijn bazen willen dat met deze moord een dodelijke klap wordt toegebracht aan het regime van de tsaar. Daarom moet de moord plaatsvinden tijdens het staatsiebezoek van de keizer van Pruisen. Léon M. geeft zich uit voor Marcel Legrand, een Zwitserse arts, en treedt in dienst van de minister. Door de lange gesprekken die zij samen voeren ontstaat er paradoxaal genoeg een bijzondere band tussen de minister en zijn toekomstige beul. Léon M. ontdekt dat hij helemaal niet de wrede man is voor wie men hem houdt. Zijn haat maakt plaats voor medelijden.