Éric Boury Boeken

This atmospheric tale covering 7 years is beautifully told Marcel Berlins The Times

In een woning vlak bij het centrum van de stad ligt een jongeman in een plas bloed, maar er zijn geen sporen van inbraak. Omdat Erlendur met vakantie is in de Oostfjorden, neemt zijn collega Elínborg de zaak op zich. In het huis van de jongen wordt onder andere een paarse sjaal aangetroffen die een penetrante geur verspreidt, en een narcotisch middel. Alles wijst erop dat de vermoorde een verkrachter was. Of heeft iemand de spullen met opzet neergelegd? Tijdens het zenuwslopende onderzoek komt Elínborg terecht in een neerwaartse spiraal van geweld en psychologische wreedheid.

De gepensioneerde politieman Konrađ wordt gebeld door een ouder echtpaar dat zich zorgen maakt om hun kleindochter. Ze weten dat ze drugs gebruikt en betrokken is geweest bij een smokkelactie, en nu is ze verdwenen. Tegelijkertijd ontvangt Konrađ nieuwe informatie over de onopgeloste moord op zijn vader. Terwijl hij zich in beide zaken verdiept komt hij nog een derde mysterie op het spoor: lang geleden werd het lichaam van een twaalfjarig meisje gevonden in het water van de Tjörn. Het voorval werd afgedaan als een ongeluk maar er lijken wat dingen niet te kloppen. Hoe meer er boven water komt over de verschillende zaken, hoe duidelijker het wordt dat sommige daden gevolgen hebben die tot ver in de tijd te merken zijn.

In Reykjavik pleegt de veertigjarige patiënt Daniel zelfmoord in een inrichting. Vrijwel gelijktijdig komt een bejaarde man bij een brand om het leven. Beide gevallen houden verband met elkaar. De bejaarde man heeft Daniel in de jaren zestig les gegeven en blijkt hem kort voor zijn dood met een aantal bezoeken te hebben vereerd. Aan inspecteur Erlendur en zijn kompaan Sigurõur Óli de taak om de achtergronden van beide zaken te onderzoeken. Ook de broer van Daniël begint naspeuringen te doen. Onafhankelijk van elkaar komen ze tot gruwelijke conclusies.

Au lendemain de la grande fête des commerçants de Akureri, la grande ville du Nord de l’Islande, on dénombre de nombreuses gueules de bois, quelques dépucelages, plusieurs agressions, plusieurs viols aussi. Mais une femme qui se présente son le nom de Victoria demande à Einar, le correspondant local du Journal du soir, de se rendre immédiatement, avec la policer, dans une "maison hantée" de la vieille ville : ils y découvrent le corps d’une jeune fille étranglée. Personne n’a signalé de disparition.Peu après, Einar apprend que son informatrice, entrée dans une clinique de désintoxication, a été assassinée. Fort de son expérience d’ancien alcoolique, il se fait interner pour mener son enquête.Résistant à la pression de son rédacteur en chef avide de sensationnel, il saura découvrir l’identité réelle des deux victimes, engluées dans des relations perverses, et impuissantes devant les puissances de la modernité qui transforment à marche forcée une société dans laquelle la famille a gardé toute son importance. L’auteur prend le temps de nous présenter ses personnages et leurs ressorts intimes, il nous embarque dans un monde qu’il construit avec beaucoup d’ironie et de tendresse et dont la bande-son très rock and blues, d’où est tiré le titre du livre, donne l’ambiance.

Reykjavík is aan het begin van de Tweede Wereldoorlog een stad van veertigduizend inwoners. In de eerste oorlogsjaren komen er met de bezettingstroepen tienduizenden militairen binnenstromen. Hun relatie met de plaatselijke bevolking – speciaal met vrouwen – is velen een doorn in het oog. Wanneer in de zomer van 1941 in een goedkoop huurappartement in Reykjavík een handelsreiziger dood wordt aangetroffen, blijkt hij te zijn doodgeschoten met een Amerikaans wapen. Thorson en Flóvent komen iets op het spoor dat groter is dan de handelsreiziger alleen en dat verdacht veel lijkt op spionage voor de Duitsers…

Roman traduit de l’islandais par Éric Boury Einar Már Guðmundsson a reçu en 2012 le Swedish Academy’s Nordic Prize, dit « le petit Nobel », pour l’ensemble de son œuvre. Chez les Knudsen, on est potentiellement marin de père en fils, sauf à faire carrière à la caisse d’épargne. On compte dans la famille des grands hommes, des hôtesses de l’air et de gentils simplets. Des marins, ministres, aviateurs, bandits, avocats, et parfois tout cela en même temps. Le clan Knudsen règne depuis plus de deux siècles sur Tangavík, petit port de pêche battu par les vents ou fief d’armateurs, question de point de vue. Ils y ont bâti des empires et les ont perdus. Ils ont monté des conserveries de harengs, composé des symphonies sifflées, possédé des Cadillac bicolores, des usines de congélation et des serres géothermiques, ils ont dirigé des fanfares et des clubs pour dames. Ils ont disparu et ils sont réapparus, ils ont été portés au pinacle et mis au pilori, en passant par tous les stades intermédiaires. Toujours persuadés, de génération en génération, d’être les Rois d’Islande. L’histoire mirifique des Knudsen, de ses représentants et de tous ceux qui passaient par là est, on l’aura compris, un tourbillon de portraits hautement roboratifs – la saga contemporaine d’une famille exubérante et totalement déjantée.