Carolien Steenbergen Boeken

Geteisterd door slaapgebrek loopt Thibault per ongeluk de ziekenhuiskamer van Elsa binnen. Ze ligt al zeven maanden in coma. Hij begint tegen haar te praten en hoewel ze niet reageert, weet hij zeker dat ze hem hoort. In Thibault groeit de overtuiging dat hij en Elsa voor elkaar bestemd zijn, terwijl haar vrienden, familie en kennissen de hoop hebben verloren dat Elsa er nog bovenop komt.

In Rome komt de hogesnelheidstrein vanuit Milaan aan op spoor zeven. Als de conducteur de laatste wagon opent, sterft hij bij de aanblik van de verwrongen levenloze lichamen van de veertien passagiers. Welke gruwelijke doodsstrijd moesten zij voeren? De aanslag wordt via een videoboodschap opgeëist door extremisten. Politieagente Colomba Caselli voelt meteen dat dit verhaal niet klopt en roept de hulp in van Dante, dé expert in menselijk gedrag die door een mist van leugens heen kan kijken. Colomba had gelijk: de aanval kwam niet van extremisten. Maar van wie dan wel? En wie is die mysterieuze, vrouwelijke figuur, die nergens sporen achterlaat, behalve een naam: Giltiné, de Litouwse engel van de doden, even mooi als fataal…

Wanneer de Oude accepteert om de zorg voor zijn kleinzoon Malo gedurende de hele maand augustus op zich te nemen, gebeurt dit niet met vreugde. Tussen de solistische misantroop en het zesjarige kind ligt niet alleen een kloof van zeven decennia, maar ook een afgrond, eeuwen, een heel universum. En toch, door de magie van een tijdloze plek, atavisme en een spiegel van harten? Deze twee zullen elkaar tam maken, maar ook in elkaar herkennen, in een wederzijdse tederheid en een uitgesproken karakter dat de jaren negeert. Grappig en zelfs scherpzinnig vanuit het perspectief van de Oude, een kleurrijk, ontroerend en aangrijpend personage wanneer het wordt ervaren vanuit het kinderlijke oogpunt, verkent deze roman minder het conflict tussen generaties dan tussen tijdperken: hoe moeten we de wereld waarin we leven beoordelen? Aan de hand van de geschiedenis of aan de hand van onze eigen geschiedenis?

In de Appenijnen ligt het ogenschijnlijk vredige dorpje Casedisopra - Bovenhuizen. Maar onder de oppervlakte broeit het. Niet alle notabelen zijn conscientieus. En er loopt een jonge vrouw rond, Francesca, die de stilte doorbreekt. Een oude stroper, Adumas, is in het woud op zoek naar een wild zwijn voor de plaatselijke herberg Da Benito, die beroemd is om zijn Cinghiale in umido. Maar wanneer een zwijn opduikt heeft het een voet in zijn bek. Een voet, niet een poot. Adumas, verbijsterd, vergeet te schieten. Waar een voet is moet ook ergens een lichaam zijn. Maar de Carabiniere vindt Adumas onbetrouwbaar en het dorp lacht hem uit. Die voet, ha, dat zal de Grappa geweest zijn. De enige die hem gelooft is boswachter Gherardini, bijgenaamd de Buizerd. Hij gaat op zoek naar het lijk zonder voet. De vrede wordt opnieuw verstoord. Er breekt een bosbrand uit, waarschijnlijk aangestoken. Francesca wordt gemolesteerd. Mensen worden vermist. Na de brand wordt een verkoold lichaam gevonden, met twee voeten. De Buizerd zoekt onverstoorbaar uit wie de doden zijn en wie de moordenaars.

Drie gruwelijke moorden. Een zwijgend dorp. Een vreemdeling, bezeten door de waarheid... Jeremiah Salinger vertrekt met zijn vrouw Annelise naar een paradijselijk dorp in de Italiaanse Alpen. Daar raakt Salinger betrokken bij een dramatisch ongeluk hoog in de bergen. Als enige overlevende keert hij terug naar het dorp. De lokale bevolking verwijt Salinger de dood van hun dorps- genoten. En dan hoort Salinger over het bloedbad van dertig jaar geleden, waarbij drie jonge dorpsbewoners zijn afgeslacht tijdens een kampeertocht... Het dorp zwijgt. De bergen zwijgen. Zelfs zijn vrouw Annelise weet meer dan ze laat blijken... Kan Salinger het mysterie ontrafelen voordat de geschiedenis zich herhaalt?