Antoine-Francois Prévost (1697-1763), meestal genoemd l'abbé Prévost, heeft een zeer bewogen leven gehad. Toen hij in 1727 het abdijklooster van St. Germain-des-Prés te Parijs ontvluchtte en naar Engeland uitweek - hij vertoefde ook enkele jaren in Nederland -, was hij genoodzaakt geheel van de pen te leven. Van de vele boeken die hij heeft gepubliceerd vóór hij naar Frankrijk kon terugkeren, is Manon Lescaut (1731) het meest bekend geworden. Deze literair opmerkelijke roman mochten de Fransen destijds niet lezen: het boek was verboden. In Manon Lascaut laat de auteur een jonge edelman, Ridder des Grieux, het verhaal vertellen van zijn hartstochtelijke liefde voor een lichtzinnig meisje zonder opvoeding: Manon, die hem het hoogste geluk en de diepste rampspoed bezorgt. Dit boek geeft een specimen van l'abbé Prévosts talent en is voor de huidige lezer interessant als tijdsdocument en zedenspiegel. Klassejustitie was normaal en het hebben van een maîtresse bij de hoge heren en hun zonen gebruikelijk.
