Marie-Louise van Dongen Boeken

"Welkom in de familie," zegt Nina Winchester terwijl ik haar elegante, verzorgde hand schud. Ik glimlach beleefd en kijk om me heen in de marmeren gang. Hier werken is mijn laatste kans om opnieuw te beginnen. Ik kan doen alsof ik iemand anders ben. Maar al snel leer ik dat de geheimen van de Winchesters veel gevaarlijker zijn dan de mijne... Elke dag maak ik het prachtige huis van de Winchesters van top tot teen schoon. Ik haal hun dochter van school en kook een heerlijke maaltijd voor het hele gezin voordat ik alleen in mijn kleine kamer op de bovenste verdieping ga eten. Ik probeer te negeren hoe Nina rommel maakt alleen om te zien hoe ik het opruim. Hoe ze vreemde leugens vertelt over haar eigen dochter. En hoe haar man Andrew elke dag gebroken lijkt. Maar als ik in Andrews knappe bruine ogen kijk, vol pijn, is het moeilijk om me niet voor te stellen hoe het zou zijn om Ninas leven te leiden. De inloopkast, de luxe auto, de perfecte man. Ik pas één keer een van Ninas onberispelijke witte jurken. Gewoon om te zien hoe het voelt. Maar ze komt er snel achter... en tegen de tijd dat ik besef dat de deur van mijn zolderkamer alleen van buitenaf op slot kan, is het veel te laat. Maar ik stel mezelf gerust: de Winchesters weten niet wie ik echt ben. Ze weten niet waar ik toe in staat ben...

Terwijl ik hun ongelooflijke penthouse appartement blijf bekijken, heb ik een vreselijk gevoel over de vrouw achter de gesloten deuren. Maar ik kan het me niet veroorloven deze baan te verliezen – niet als ik mijn donkerste geheim veilig wil houden... Het is moeilijk om een werkgever te vinden die niet te veel vragen stelt over mijn verleden. Daarom ben ik de sterren dankbaar dat de Garricks me op miraculeuze wijze een baan geven, het schoonmaken van hun prachtige penthouse met uitzicht over de stad en het bereiden van luxe maaltijden in hun glanzende keuken. Ik kan hier een tijdje werken, stil blijven totdat ik krijg wat ik wil. Het is bijna perfect. Maar ik heb mevrouw Garrick nog niet ontmoet, of de gasten slaapkamer gezien. Ik ben er zeker van dat ik haar hoor huilen. Ik zie bloedvlekken rond de hals van haar witte nachtjaponnen als ik de was doe. En op een dag kan ik het niet helpen maar klop ik op de deur. Wanneer deze voorzichtig opengaat, verandert wat ik binnen zie alles... Dat is wanneer ik een belofte maak. Uiteindelijk heb ik dit eerder gedaan. Ik kan mevrouw Garrick beschermen terwijl ik mijn eigen geheimen veilig houd. Douglas Garrick heeft verkeerd gehandeld. Hij zal betalen. Het is simpelweg een kwestie van hoe ver ik bereid ben te gaan...