Riet de Jong-Goossens Boeken

Een Nederlander reist in 1870 naar Bloemfontein in Zuid-Afrika in de hoop daar te genezen van zijn tbc.

Het leven van twee vrienden wordt getekend door de laatste maanden van de Tweede Boerenoorlog (1899-1902) in Zuid-Afrika.

A hundred years ago, a small settlement sprang up in theNorthern Cape. A rich diversity of people moved in, as the children were born, Vatmaar became a village. A. H. M. Scholtz tells of Oom Chai, who in turn tells of a Vuurmaak, who in turn introduces someone else. Thus a chain of stories is created interlinking the fates of unforgettable characters like Lance-Corporal George Lewis and his Tswana wife, Rush, Sis Bet, Old Chetty, Hendruk, January, Tant Vonnie and her daughters as they recount tales of the Anglo-Boer War, the diamond diggings, court cases and stokvels: the tricksters and the tricked, marriages and funerals, love and betrayal. A Place Called Vatmaar is a panoramic novel: compelling, wise and humane.

Milla Redelinghuys kan op haar sterfbed alleen nog met de ogen spreken. Haar zwarte huishoudster Agaat verzorgt haar; zij is de enige die Milla begrijpt. Terwijl Milla haar zware leven overdenkt in de lege kamer van de stille plaas, leest Agaat Milla's dagboeken aan haar voor. Zo komt langzaam het tragische verleden aan het licht dat deze vrouwen bindt en uiteendrijft.

Pop en Treppie Benade leven met hun zus Mol en haar zoon Lambert in Triomf, een arme, blanke Afrikanerswijk in Johannesburg. De familie is straatarm en diepgeworteld in racisme, en probeert te overleven in een gewelddadige wereld. Terwijl ze zich in 1994 voorbereiden op Lambert's veertigste verjaardag, staan ze aan de vooravond van de eerste democratische verkiezingen in Zuid-Afrika. Wat er na de verkiezingen gebeurt en of Lambert zijn verjaardagscadeau krijgt, is onduidelijk. In dit alom geprezen verhaal onthult Marlene van Niekerk de rauwe, ontspoorde realiteit van Zuid-Afrika. Triomf, een voorstad van Johannesburg gebouwd op de resten van Sophiatown, waar in de jaren vijftig honderden zwarte gezinnen werden verdreven, vormt de setting voor dit multi-laagrijke verhaal. Het biedt een aangrijpende en kleurrijke blik op het leven van een verknipte familie, waarbij scherpe humor en een kritische blik de hypocrisie en wanhoop van een samenleving onder Apartheid blootleggen. Mol, haar broers Treppie en Pop, en zoon Lambert wonen in een vervallen overheidswoning, hun enige bezit naast kapotte apparaten en herinneringen aan een gelukkig verleden dat nooit echt heeft bestaan. In de maanden voorafgaand aan de eerste vrije verkiezingen zal een geheim aan het licht komen dat de banden binnen deze verknipte familie voor altijd kan veranderen.

"Ons is ses wat in die kliphuis woon: ek en my Franse man Alain, en vier kinders tussen die ouderdomme van drie en sewentien. Syne, myne, ons s’n. Dis ons. Maar dis nie al nie. In die somer word ons getalle op ‘n daaglikse basis aangevul. Provence in die somer is soos Stilbaai in Desember: groot pret vir vakansiegangers, minder pret vir permanente inwoners. Laas somer het ons drie maande lank elke enkele nag oorslaapgaste gehad. Soms tot vyf, ses op ‘n slag. Saam met on ses gesinslede, die tienderjarige Neef uit die Noorde wat elke somer hier deurbring, en Daniel se maats wat soos potplante voor die Playstation in sy slaapkamer rondhang, beteken dit gróótskaalse etes elke dag. Kos soos vir ‘n kerkbasaar. Gelukkig hou Alain van koskook. Gelukkig is hy die soort kok wat met drie uie en ‘n wortel ‘n pot sop vir twintig mense kan optower. Ek het ook geleer om van koskook te hou (wat anders kon ek doen?), maar ek háát alles wat daarmee saamgaan. Die inkopies voor die tyd, die skoonmaak na die tyd, die skottelgoed, die skottelgoed, die skottelgoed. Dis ons. Dis nie so erg soos dit klink nie. Aangename kennis."

Verhalen, spelend in Zuid-Afrika.