Annemarie Vlaming Volgorde van de boeken (chronologisch)

Iedereen zwijgt over iets anders. Dunkelblum lijkt op het eerste gezicht een gewone stad, maar achter de façade schuilt het verhaal van een vreselijke misdaad. De oudere bewoners zijn decennia lang verbonden door hun kennis van het voorval, evenals door hun zwijgen over de daad en de daders. In de nazomer van 1989, terwijl aan de nabijgelegen grens met Hongarije al honderden vluchtelingen uit de DDR wachten, verschijnt er een mysterieuze bezoeker in de stad. Plotseling komen de zaken in beweging: een skelet wordt op een weiland aan de rand van de stad opgegraven en een jonge vrouw verdwijnt. Sporen van de oude misdaad duiken op en confronteren de inwoners van Dunkelblum met een verleden dat ze voor afgehandeld hielden. De auteur schetst een groot historisch panorama aan de hand van een kleine stad, die steeds weer het toneel van de wereldpolitiek wordt, en behandelt de omgang van de bewoners met historische schuld. Het werk is een griezelig-komisch epos over de wonden in het landschap en de zielen van de mensen, die, anders dan de herinnering, niet vergaan.

Lanzarote, am Neujahrsmorgen: Henning will mit dem Rad den Steilaufstieg nach Femés bezwingen. Seine Ausrüstung ist miserabel, Proviant nicht vorhanden. Während er gegen Wind und Steigung kämpft, rekapituliert er seine Lebenssituation. Eigentlich ist alles in Ordnung, die Kinder gesund, der Job passabel. Aber Henning fühlt sich überfordert. Familienernährer, Ehemann, Vater – in keiner Rolle findet er sich wieder. Seit einiger Zeit leidet er unter Panikattacken, die ihn heimsuchen wie ein Dämon. Als er schließlich völlig erschöpft den Pass erreicht, führt ihn ein Zufall auf eine gedankliche Zeitreise in seine Kindheit. Schlagartig durchlebt er wieder, was ihn einmal fast das Leben gekostet und bis heute geprägt hat. „Neujahr“ erzählt die atemberaubende Geschichte von zwei kleinen Kindern, die mitten im Ferienparadies in die Hölle geraten. Ebenso geht es um die Krise eines Mannes, der zwischen ungeklärten Geschlechterrollen zerrieben wird. Und um die existenzielle Frage, ob unser Leben bereits in der Kindheit vorbestimmt wird oder ob wir selbst es sind, die über Glück oder Unglück entscheiden.

Het lijkt alsof Linda in het paradijs is beland in het dorp Unterleuten. Maar de plattelands-idylle wordt wreed verstoord wanneer een investeringsmaatschappij besluit er een windmolenpark te gaan bouwen. Twee dorpsgenoten, een belegger en een boer, zijn bereid grond te verkopen voor een paar miljoen euro, maar dat grondgebied is nét te klein. Als Linda ook verkoopt is er wel genoeg plek. In gedachten ziet ze haar droom in vervulling gaan: eigenaar van een manege worden. Ze probeert het onderste uit de kan te halen. Dan is er nog een doorgewinterde herrieschopper, die alles op alles zet om het windmolenpark tegen te houden. Oude geschillen steken de kop op in het dorp – hoeveel intriges kunnen de bewoners aan?

Het is de avond voor het dorpsfeest in Fürstenfelde. De inwoners hebben overdag gekookt en andere voorbereidingen getroffen. Het dorp slaapt; slechts een paar inwoners zijn nog wakker. Zo is er mevrouw Kranz, een schilder die aan een groot portret werkt, en meneer Schramm, een oud-kolonel die zelfmoord wil plegen. Ze worden in beslag genomen door oude verhalen, herinneringen en mythen die rondwaren. Zo ontstaat een mozaïek van het dorpsleven overdag en in de nacht dat culmineert in een groot feest.

Hij kent zijn vader alleen uit de verhalen van zijn moeder. En van een foto, gemaakt door een professionele fotograaf, die al zolang hij zich kan herinneren in de kamer staat. Dan wekt het horloge dat zijn vader op die foto draagt zijn nieuwsgierigheid: het staat op kwart over zeven. Welke fotograaf is op dat tijdstip, ’s ochtends of ’s avonds, aan het werk? Op de achterkant van het portret vindt de zeventienjarige verteller een adres in Parijs, en hij stelt met verbazing vast dat de fotograaf zijn peetoom is, die na zijn doop plotseling verdween. Zonder zijn moeder en stiefvader op de hoogte te stellen vertrekt hij naar Parijs, om de geschiedenis van zijn vader te achterhalen. Met grote fijngevoeligheid ontvouwt Alain Claude Sulzer in zijn roman het verhaal van een man die worstelt met zichzelf en de denkbeelden van zijn tijd. Het is een meeslepend verhaal over een vader die zijn vrouw moet bedriegen en verlaten om samen te kunnen zijn met zijn grote liefde, en over zijn zoon, die dat bedrog moet verwerken.

Bij een ongeluk heeft Marc Lucas zijn vrouw en ongeboren kind verloren. Zelf heeft hij een splinter in zijn nek, die helse pijn veroorzaakt. Erger dan dat is de depressie die zich na het ongeluk van hem meester maakt. Dan stuit hij op een advertentie voor een kliniek die experimenteert met het wissen van traumatische gebeurtenissen uit het geheugen. Marc gaat erheen, maar besluit niet deel te nemen aan het experiment omdat zijn gehele identiteit erdoor zou worden gewist. Als hij de kliniek verlaat, zijn er echter verontrustende tekenen dat dit al gebeurd is en begint voor Marc een hallucinatoire zoektocht.

Vandaag is haar laatste dag. De gerenommeerde forensisch psychologe Ira Samin heeft haar zelfmoord zorgvuldig voorbereid. De dood van haar oudste dochter kan ze onmogelijk verwerken. Maar op het allerlaatste moment wordt Ira naar een gijzeling bij een radiozender geroepen. Een psychopaat houdt in de studio een groepje mensen onder schot en speelt een macaber spel: tijdens een uitzending belt hij willekeurig mensen op. Als ze opnemen met een specifieke zin, laat hij een gijzelaar vrij. Doen ze dat niet, dan schiet hij er een dood. De man dreigt net zolang door te spelen tot zijn verloofde bij hem in de studio wordt gebracht. Zij is echter maanden geleden omgekomen bij een ernstig auto-ongeluk, maar de gijzelnemer is er heilig van overtuigd dat ze nog leeft en dat er een samenzwering van de overheid in het spel is. Ira begint aan de schier uitzichtloze onderhandelingen, in de wetenschap dat er miljoenen mensen methaar meeluisteren.

«Stanišić cuenta la guerra desde la perspectiva de un niño en Visegrado, y utiliza sabiamente todas las combinaciones posibles del drama y el humor, del destino y el juego, del realismo y lo grotesco.» Stern Aleksandar, el protagonista de este libro, vive en la pequeña ciudad bosnia de Visegrado, tiene doce años, una imaginación desbordante y una varita de mago: elementos suficientes, en su opinión, para decidir el curso de los acontecimientos. Cuando la guerra llega a Visegrado, él y su familia emprenden la huida. Desterrado en un país de Occidente, su pasión fabuladora adquiere una importancia vital, ya que le permite ubicarse en ese extraño lugar que es Alemania, elaborar una patria mediante la palabra y evitar así la pérdida de todos sus recuerdos. Con una prosa mágica y luminosa, Saša Stanišić logra, basándose en su propia biografía, una novela conmovedora en su aparente ingenuidad y capaz de transmitirnos a través de sus exuberantes historias y su ironía la necesidad de reconciliarse con un pasado excepcional.