Mirjam de Veth Volgorde van de boeken (chronologisch)

Halverwege zijn levensweg schildert André Gide zijn zelfportret, Niet als de anderen (Si le grain ne meurt). Met een genadeloze eerlijkheid beschrijft hij zijn jeugd, een donkere periode waarin hij merkt dat hij anders is dan anderen. De innerlijke, tegenstrijdige dialogen die hij voortdurend voert, doen hem inzien dat hij zijn oude gedaante moet afleggen om aan het werkelijke leven te kunnen beginnen. De jonge Gide leert de liefde kennen en ontdekt dat hij is uitverkoren voor het schrijverschap.

Het Parijse meisje Suzanne Simonin vertelt het droeve relaas van haar halfgedwongen, halfvrijwillige intrede in een klooster. De vernederingen en het regime van het kloosterleven worden haar echter al snel te veel, en ze besluit een schandaal te veroorzaken om zo in de profane wereld te kunnen terugkeren. Eenmaal weer thuis laat ze zich, na een gesprek met haar biechtvader en hoor moeder, overhalen haar geluk nog eens te beproeven in een tweede klooster, waar een liefdevolle moeder-overste zich over haar ontfermt. De moeder-overste vat echter ook een lichamelijke passie voor Suzanne op. De lessen in liefde die ze van haar ontvangt, komen aan het licht en veroorzaken een schandaal dat hen beiden in het verderf zal storten.

Naarmate haar verloederde omgeving steeds meer verandert in een spreekwoordelijke zwijnenstal verandert een jonge vrouw letterlijk in een varken.

Wanneer haar moeder niet komt opdagen op een afspraakje in een café in Parijs, komt de dochter tot een frappante conclusie.

Een vrouw die haar voorvaderlijk landhuis wil opknappen en opnieuw bewonen, wordt op allerlei manieren tegengewerkt door een projectontwikkelaar.