Anne meet haar eigenwaarde in kilo's en het aantal vriendjes dat ze heeft gehad, en lijdt achtereenvolgens aan boulimie en anorexia. Dan valt ze voor de knappe en succesvolle Peter Hemstedt, maar ze is niet in staat het levensspel te spelen. Ze kent de codes en rituelen niet die horen bij het vinden van een partner. 'Ik ben op een punt aangekomen', zegt ze, 'waarop ik niets en niemand meer geloof behalve een reep chocola.'
De linkshandige vrouw gaat over een dertig jarige vrouw genaamd Marianne, die op een dag tot inzicht komt dat ze alleen met haar zoontje verder wil, tot onbegrip van haar man Bruno. Marianne is er alleen, zowel psychisch als existentieel, niet op voorbereid hoe met haar nieuwe positie in de wereld om te gaan. Met haar doel om vooral vrij te blijven in haar doen en laten, zoekt ze naar nieuwe regelmaat in haar leven, met alle gevolgen van dien. Een verhaal over een eigen pad kiezen, ondanks de gebeurtenissen om je heen. Tegen het einde boek zegt Marianne tegen het spiegelbeeld: ‘Je het jezelf niet verraden. En niemand zal je meer vernederen.’