Franciscus Theodorus Arthur Marie Stoks Volgorde van de boeken (chronologisch)

Karina en haar Indische moeder zijn anders. Ze wonen met z'n tweeën, ze hebben een donkere huid, zijn afhankelijk van de Sociale Dienst en eten rijst in plaats van brood. In het Leiden van de jaren zestig laten de buren er weinig misverstand over bestaan: ze moeten oprotten, terug naar hun eigen land. Als haar moeder een verhouding krijgt met een circusdirecteur, breekt voor Karina een nieuw leven aan. Ze voelt zich thuis in de woonwagens, tussen de artiesten en de dieren. Dan gebeurt er iets rampzaligs: haar moeder wordt ernstig ziek. Maandenlang ligt zij in het ziekenhuis. Al die tijd staat de dertienjarige Karina er alleen voor. Uiteindelijk wordt ze in huis geplaatst bij haar vader, die zij nog nooit gezien heeft. Karina vlucht, en komt achtereenvolgens terecht in de kraakscene van Den Bosch, de entourage van Herman Brood en het turbulente nachtleven van Amsterdam. Via verschillende omwegen lukt het haar twintig jaar later eindelijk het beeld van haar moeder te completeren - en daarmee haar eigen verleden onder ogen te zien.

"De Berlijnse muur stond nog overeind toen ik de politiek inging. Vanaf de eerste Groenlinkse dag was ik erbij. En wat is er veel gepraat. Zinvol en zinloos. Maar oeverloos veel. Debatten, scherpe debatten met de regering, interne debatten in de fractie en de partij. En waar zo veel is gepraat, kan ook wat worden geschreven. Over de hoogtepunten en dieptepunten. Een boekje open, ook over de interne verhoudingen. Over geheime gesprekken, over uitzonderlijke gebeurtenissen, over komische incidenten. Over zweten, lachen en huilen. Het persoonlijke verhaal van 13 jaar Haagse werkelijkheid. Over de relatie met het kabinet, het circus van de fractievoorzitters, de persoonlijke omgang met andere politici. En niet te vergeten de rol van de pers. Gebeurtenissen die vragen om reflectie and analyse. Natuurlijk ook over het laatste, turbulente jaar 2002. Jaren waarin veel wordt gevraagd van gezin en vriendschap. Jaren die nooit helemaal op zichzelf stonden. Dus zijn er de flashbacks naar vroeger: het katholieke gezin waarin ik opgroeide, de roerige jaren waarin ik studeerde en natuurlijk de dynamische haventijd waarin ik werkte." Een mooie hondenbaan is een prachtig persoonlijk - en historisch - document. Het is geschreven op de manier waarop Paul Rosenmoller politicus was: alert, indringend, meeslepend en integer.

De Britse historica Sarah Bradford, die eerder onder meer een biografie van Cesare Borgia publiceerde, maakte in het begin van de jaren zestig, toen ze met haar echtgenoot op Barbados woonde, kennis met mensen die deel uitmaakten van de regering van John F. Kennedy. Dat is haar goed van pas gekomen bij het schrijven van het levensverhaal van Jacqueline Kennedy Onassis, geboren Bouvier (1929-1994). Haar vader was een welgesteld man, maar de beurscrisis van oktober 1929 liet zijn vermogen niet ongemoeid. Bradford voert dit aan als verklaring voor Jackies levenslange angst voor geldgebrek. Toen ze tien was, scheidden haar ouders, de kinderen werden aan de moeder toegewezen. Twee jaar later hertrouwde haar moeder met een zeer gefortuneerde marine-officier. Het leven van Jacqueline is een aaneenschakeling van affaires, dat pas na het overlijden van Onassis in rustiger vaarwater terechtkwam, maar toch is Bradford erin geslaagd er geen schandaalkroniek van te maken. Met pijnlijke precisie wordt elk feit en iedere uitspraak verantwoord door middel van een uitgebreid notenapparaat. Het boek bevat 32 pagina's met 63 zwartwitfoto's uit alle levensperioden van Jackie.

Stalingrad doet niet alleen verslag van een oorlogsstrategie, maar laat vooralde persoonlijke stemmen klinkn van Russische en duitse soldaten en van gewon mnnen, vrouwen en kinderen in hun uiterste krachtmetingen met oorlog, honger n kou