Israël verkeert in staat van alarm. Ofer heeft net zijn dienstplicht erop zitten, maar meldt zich vrijwillig voor een militaire actie op de Westerlijke Jordaanoever. Ora, zijn moeder, vlucht zonder mobieltje en zonder radio het huis uit om zich niet te kwellen met het wachten op een slecht bericht. Ze twijfelt er niet aan dat dit bericht zal komen. Maar door te weigeren het in ontvangst te nemen, kan ze misschien de boodschap tegenhouden en haar zoon redden.
Het huis was gevuld met boeken. Mijn vader las zestien of zeventien talen en sprak elf, allemaal met een Russisch accent. Mijn moeder sprak vier of vijf talen en las er zeven of acht. Ze communiceerden in het Russisch en Pools als ze niet wilden dat ik het begreep. Toen mijn moeder per ongeluk "dekhengst" in het Hebreeuws zei, berispte mijn vader haar woedend in het Russisch, omdat ik erbij was. Ze lazen vooral Duitse en Engelse boeken, en dromen deden ze vermoedelijk in het Jiddisj. Ze leerden mij alleen Hebreeuws, misschien uit angst dat andere talen mij zouden blootstellen aan de verleidingen van Europa. Amos Oz groeit op als enig kind van een afstandelijke vader en een romantische, depressieve moeder in een kleine, volgepakte woning waar boeken centraal staan. Hij observeert zijn familieleden als tragikomische personages uit Tsjechov en Tolstoj. Op twaalfjarige leeftijd pleegt zijn moeder zelfmoord, een gebeurtenis die hij jarenlang negeert en die zijn leven beïnvloedt. In deze roman onthult Oz het verleden dat tot deze daad leidt. Het verhaal is meesterlijk geschreven, vol metaforen, humor en tederheid, en verweeft zijn persoonlijke leven met honderdtwintig jaar familiegeschiedenis, van Odessa via Polen en Praag naar Israël, bevolkt door vluchtelingen en Holocaust-overlevenden.
