Emmanuel Bernard Le Roy Ladurie Boeken

Begin veertiende eeuw onderwierp de Inquisitie een afgelegen bergdorp in de Pyreneeën aan een grondig onderzoek. Dat dorp, Montaillou, telde niet meer dan zo'n 250 inwoners, voornamelijk boeren en herders.Jacques Fournier, de ambitieuze bisschop van Pamiers, die het later zelfs tot paus van Avignon bracht, leidde het onderzoek. Doel was de uitbanning van de ketterij, speciaal die van de Katharen of Albigenzen.De zwervende herders van Montaillou, die hun kudden afwisselend in de bergen en in de Spaanse vlakten lieten grazen, verspreidden de dwaalleer en vormden dus een gevaar.Geen ketter was veilig voor deze middeleeuwse Maigret die zijn slachtoffers meer liet vertellen dan ze eigenlijk kwijt wilden. Alle dorpsgeheimen legde hij bloot, alles werd genoteerd, het intieme leven van de herder en de vrijbuiter Pierre Maury, het ongeremde liefdesleven van de gewetenloze dorpspastoor, ketter en verklikker tegelijk, de licht ontvlambare hartstocht van burchtvrouw Beatrice de Planissoles.Montaillou ging gebukt onder de tirannieke clan van de Clerques en de heerszucht van de geestelijkheid. Maar er is meer dan dat.

The city of Romans, in Dauphine province in S. France, was the annual scene of a colorfully animated Mardi gras carnival. In 1580, however, winter festivities degenerated into bloody ambush. While costumed craftsmen & peasants mimed & danced their uprising in the streets, & notables & bourgeoisie hurried from banquets to balls in ostentatious finery, Jean Serve-Paumier, master craftsman, draper & popular party leader was assassinated, his supporters beaten & pursued by a mob hired by Judge Antoine Guerin, leader of the inflexibly reactionary part of the ruling party. More than a cruel incident, this night marked the intersection of an urban movement & even larger rural stirrings. Ladurie marshals a wealth of evidence & reveals the town of Romans as a microcosm of the political & religious antagonisms tearing 16th-century France. Le Carnival de Romans: de la chandeleur au mercredi des cenders describes the massacre of about 20 artisans at an annual carnival. Ladurie uses the two surviving eyewitness accounts--one hostile towards the victims by Guérin, the other sympathetic yet often inaccurate by Piémond--along with such information as plague & tax lists, to treat the massacre as a microcosm of rural political, social & religious conflicts, thereby providing a good example of microhistory.