Simone Lucie Ernestine Marie Bertrand Beauvoir Boeken

Brieven van de Franse filosofe en schrijfster (1908-1986) aan haar Amerikaanse geliefde, de schrijver Nelson Algren (1909-1981).

Cимона де Бовуар – одна из самых известных французских писательниц и самых ярких «феминисток» XX века. Жан Поль Сартр, Альбер Камю, Андре Жид, Жан Жене, Борис Виан и многие другие – это та среда, в которой проходила ее незаурядная жизнь. Натура свободолюбивая и независимая, она порождала многочисленные слухи, легенды и скандалы. Но правда отнюдь не всегда соответствует легендам. Так какой же на самом деле была эта великая женщина, опередившая свое время и шагнувшая в вечность? О себе и о людях, ее окружавших, о творчестве, о любовных историях и злоключениях – обо всем она откровенно рассказывает в своей автобиографической книге «Сила обстоятельств». Переводчик: Н. Световидова

„Život bez nej by bol smrťou.“ Nooit eerder gepubliceerde autobiografische roman van de grote filosofe en feministische icoon Simone de Beauvoir, geschreven in 1954. Ze vertelt het verhaal van haar vriendschap met Élisabeth Lacoin, die ze op negenjarige leeftijd ontmoette op een particuliere katholieke school. In de roman heten de meisjes Sylvie en Andrée. Andrée is klein voor haar leeftijd, maar straalt de zelfverzekerdheid van een volwassene uit. Onder haar rode jas verbergt ze littekens van brandwonden. Sylvie is ervan overtuigd dat Andrée een geniaal meisje is over wie boeken geschreven zullen worden. Samen leren ze zich te bevrijden van de ketenen van conventies en verstikkende verwachtingen van hun omgeving, zonder te beseffen welke hoge prijs ze zullen betalen voor intellectuele vrijheid. De meisjes besteden uren aan gesprekken over gelijkheid, rechtvaardigheid, oorlog en religie. Ze creëren hun eigen wereld, maar kunnen daar niet voor altijd blijven. Het verhaal, geïnspireerd door een vriendin die kort voor haar tweeëntwintigste verjaardag overleed, onthult een sleutelperiode in de adolescentie van Simone de Beauvoir en de fundamentele relatie die haar visie op genderongelijkheid en seksisme vormde.

Jean Blomart, patriot leader against the German forces of occupation, waits throughout an endless night for his lover, Helene, to die. He is the one who sent her on the mission that led to her death, and before morning, he must decide how many others to send to a similar fate.

In Een zachte dood schetst Simone de Beauvoir een volstrekt eerlijkt, niet-sentimenteel portret van haar eigen moeder als de gefrustreerde, heerszuchtige vertegenwoordigster van die typische Franse burgerij, waaraan ze zichzelf dankzij haar schrijverschap heeft weten te ontworstelen. Toch is het - in die oprechtheid - ook een zeer liefdevol portret van een vrouw die haar zeer na stond.

«Les gens heureux n'ont pas d'histoire. C'est dans le désarroi, la tristesse, quand on se sent brisé ou dépossédé de soi-même qu'on éprouve le besoin de se raconter. J'ai voulu faire entendre ici la voix de trois femmes qui se débattent avec des mots dans des situations sans issue. L'une bute contre une inéluctable fatalité, celle de l'âge. La seconde conjure par un monologue paraphrénique la solitude où l'a jetée son égoïsme éperdu. La femme rompue est la victime stupéfaite de la vie qu'elle s'est choisie : une dépendance conjugale qui la laisse dépouillée de tout et de son être même quand l'amour lui est refusé. On chercherait en vain des moralités dans ces récits ; proposer des leçons, non ; mon intention était tout autre. On ne vit qu'une vie mais par la sympathie on peut parfois sortir de sa peau. J'ai souhaité communiquer à mes lecteurs certaines expériences auxquelles j'ai ainsi participé. Je me sens solidaire des femmes qui ont assumé leur vie et qui luttent pour la réussir ; mais cela ne m'empêche pas – au contraire – de m'intéresser à celles qui l'ont plus ou moins manquée et, de manière générale, à cette part d'échec qu'il y a dans toute existence.» Simone de Beauvoir.

Een harmonieus echtpaar tracht zich te arrangeren met een problematische logée.