Marjan Bentum-Keuning Volgorde van de boeken (chronologisch)

Dit is de vloek die ze indertijd heeft uitgesproken, zei Jessa. Herinneren jullie je die avond niet dat we haar allemaal hebben gezien, in dat vreemde visioen? Je hebt gelijk, mompelde Wulfgar. Hij staarde zonder iets te zien voor zich uit. Datgene waarvan u het meest houdt, zal ik in mijn bezit krijgen., herhaalde hij Gudruns woorden. Maar zoiets als dit had ik nooit verwacht. Op de dag dat Wulfgar trouwt, komt de vloek van Gunrun, de sneeuwheks uit. Omhuld door een ijzige mist, valt ze de vesting van de Jarl binnen. Iedereen raakt in trance en droomt bizarre, gevaarlijke verhalen. Uiteindelijk worden ze allemaal weer wakker. Iedereen behalve Signi, de bruid van Wulgar. Gudrun heeft haar ziel gestolen. Kari, de zoon van de sneeuwheks, weet dat er niets anders op zit dan Signi te gaan zoeken bij het Ijsvolk, daar waar de wereld ophoudt, daar waar de Sneeuwheks op hem wacht om hem te vernietigen.

De man legde zijn handen plat op de balie en boog zich voorover. "Verspil mijn tijd niet mens," gromde hij. "Ik kom voor de Naam in het Boek". Tot Jamies verbazing knipperde de bibliothecaresse even met haar ogen. Ze zette haar bril af. Haar ogen waren groen en glinsterden in het schemerige licht. "O, o, op die manier," zei ze langzaam. "Ik begrijp het. Maar dat had u toch meteen kunnen zeggen? Het ligt daarginds, achter die groene deur." Nieuwsgierig geworden, doordat er nog 2 mannen vragen naar de Naam in het Boek, besluit Jamie hetzelfde te doen. Ook hij gaat door de groene deur. De stap door die deur leidt voor Jamie en zijn zus tot een tocht waarin de werkelijkheid iedere fantasie overtreft.

Jessa en Thorkil gingen op twee bankjes in de grote hal zitten. Ragnar, de hoofdman, staarde in de vlammen. Ten slotte nam hij, zonder hen aan te kijken, het woord. "Jullie vaders waren broers. Ik dacht dat ze me trouw waren, tot ze zich aansloten bij de laatste dwaze veldtocht van Wulfings. Al mijn vijanden spanden tegen mij samen. Wat een verspilling dat ze allen omkwamen in de sneeuw." Jessa keek hem woedend aan. "Die sneeuw was te danken aan de hekserij van uw vrouw, Gudrun. Zíj heeft de strijd voor u gewonnen." Jessa en Thorkil worden verbannen naar Slot Thrasir, een kasteel hoog in het noorden, waar altijd sneeuw ligt. Op hun tocht krijgt Jessa het gevoel dat Gudrun de Sneeuwheks hen op de een of andere manier voortdurend in de gaten houdt. Hoe kunnen ze zich ooit losmaken uit de ijskoude greep van de Sneeuwheks?