Rembrandt mag gezien worden als de grootste Nederlandse schilder, een schilder met grote artistieke en sociale ambities. Hij streefde ernaar het niveau te bereiken van meesters als Peter Paul Rubens en daar slaagde hij ook in. Hij schilderde zeer intiem, met een uitstekende beheersing van zijn schilderstechniek en oog voor detail. Zijn eerste schilderperiode werd bepaald door de aanwezigheid van zijn vrouw, zijn grote steun. In die tijd concentreerde hij zich op realistisch werk, meer dan op ideologische beelden. In de daaropvolgende periode, waarin Rembrandt gebukt ging onder de afwezigheid van zijn vrouw, werden zijn onderwerpen triester, de kleuren somber en koos hij voor een nog statischer stijl. Dat weerhield hem er echter niet van om tijdens zijn derde periode al zijn kennis te bundelen en de werken te schilderen die zijn naam voorgoed vestigden. Hij was vooruitstrevend en wist zijn ideologische en religieuze denkbeelden te uiten in een geheel eigen stijl die door allen geaccepteerd en bewonderd werd. Rembrandt is een van de belangrijkste hoofdpersonen in de algehele geschiedenis van de schilderkunst.
Melissa Rickets Urbán Boeken
