Lidewey van NoordVolgorde van de boeken (chronologisch)
Lidewey van Noord schept verhalen die diepe menselijke ervaringen verkennen, vaak verweven met thema's als natuur en sport. Haar kenmerkende stijl wordt gekenmerkt door scherp psychologisch inzicht en een lyrische proza dat de lezer onderdompelt. Van Noord onderzoekt hoe individuele reizen onze verbinding met de wereld om ons heen vormen. Haar werken bieden reflecties over de zoektocht naar betekenis en de banden die ons in het hedendaagse leven met de natuurlijke wereld verbinden.
Hrdinství, pády, rychlost, sebezapření, doping, kopce, cílové rovinky, úžasná krajina, skvělá atmosféra a jedno neuvěřitelné dobrodružství – to je Tour de France. Sportovní redaktorka Lidewey van Noord sleduje trasu závodu a v jednadvaceti kapitolách vypráví o cyklistické historii míst, kterými slavná Grand Tour projíždí. Svým strhujícím stylem a smyslem pro důležitý detail nizozemská novinářka dokazuje, že psaní o cyklistice nemusí být jen mužskou záležitostí.
Fasziniert von der so reichen Geschichte des Radsports begibt sich Lidewey van Noord auf eine Pilgerreise der besonderen Art: Sie nimmt ihre Leser mit in alle Ecken Italiens, um die unerschütterliche Liebe der Tifosi für ihren Giro und ihren Ciclismo zu erkunden und auf den Spuren großer und kleiner Radrennhelden zu wandeln. Über Felder und Hügel führt sie ihre Wallfahrt, durch Industriegebiete und verlassene Bergdörfer, bis in die entlegensten Winkel: zum Geburtshaus von Luigi Ganna, zum Grab von Michela Fanini, zur Videothek von Vincenzo Nibalis Mutter auf Sizilien. Getrieben von Neugier und Zuneigung, mitreißend und doch stets auch mit wohltuender Zurückhaltung erzählt die niederländische Journalistin von ihren Entdeckungen und Begegnungen. Von Marzio Bruseghin und seinen Eseln. Von Eddy Mazzoleni, der als Dopingdealer aufflog. Von Fausto Coppi, Gino Bartali und der Unsterblichkeit. Von Marco Pantani, Cesenatico und dem Verfall. Und so lässt Lidewey van Noord ihre Leser nicht nur mit jeder ihrer Geschichten viele neue Seiten eines wunderschönen Landes und eines wunderschönen Sports entdecken, sondern immer wieder auch deren wahre Seele erahnen: die Traurigkeit hinter dem farbenprächtigen Jubel beim Corsa rosa, die Tragik hinter La dolce vita.
Supertalent? Veelvraat? Rockster? Beest? Natuurwonder? Oer-allrounder? Voor Peter Sagan schieten woorden tekort. Want hoe omschrijf je een fenomeen? Hij is pas 27 en wordt nu al vergeleken met de groten der aarde als Michael Jordan, Lionel Messi en Eddy Merckx, de godfather van het wielrennen. Sagan boekte in zijn nog jonge carrière al talloze overwinningen. Hij won vijf keer op rij de groene trui in de Tour – en dat bij zijn eerste vijf pogingen. Hij volgde zichzelf op als wereldkampioen, iets wat maar vijf anderen deden in de rijke historie van het wielrennen. En hij wint klassiekers. Sagan verovert de harten van het publiek met zijn aanvallende stijl, zijn instinctieve manier van koersen, en met zijn opgeruimde karakter en zijn wheelies natuurlijk. Sommigen zien in hem de verlosser: de man die de ingedutte, door data en wetenschap geregeerde wielersport weer populair gaat maken bij een breed publiek. Maar is wat we zien echt? Of het resultaat van een uitgekiende marketingstrategie?
